ریحانه النبی صفحه 664

(44) دعای آن حضرت بر ابی بکر و عمر

روایت شده که آن حضرت پس از آنکه عمر و ابوبکر وکیل ایشان را از فدک- که سرزمینی بود که پیامبر به ایشان بخشیده بود- بیرون کردند و شهادت حضرت علی علیه السلام و امّ ایمن را در خصوص مالکیّت آنجا نپذیرفتند، ایشان فرمود:

پروردگارا! این دو نفر

به حق دختر پیامبرت محمد تجاوز کرده، و او را مورد ستم و آزار قرار دادند، پس غضب خود را بر آنان شدّت بخش.

(45) دعاؤها علیهاالسلام علیهما

عن جابر: لما قبض رسول اللّه صلی الله علیه و آله دخل الیها رجلان من الصحابه،فقالا لها: کیف أصبحت یا بنت رسول اللّه.

قالت: اصدقانی، هل سمعتما من رسول اللّه صلی الله علیه و آله: فاطمه بضعه منّی فمن آذاها فقد آذانی، قالا: نعم، واللّه لقد سمعنا ذلک منه، فرفعت یدیهاالی السماء و قالت:

اَللَّهُمَّ اِنّی اُشْهِدُکَ اَنَّهُما قَدْ اذَیانی وَ غَصَبا حَقّی.

و فی روایه:

اَللَّهُمَّ اِنَّهُما قَدْ اذَیانی، فَاَنَا اَشْکُوهُما اِلَیْکَ وَ اِلی رَسُولِکَ، لا وَ اللَّهِ لا اَرْضی عَنْکُما اَبَداً حَتّی اَلْقی اَبی رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ، وَ اَخْبَرَهُ بِما صَنَعْتُما، فَیَکُونُ هُوَ الْحاکِمُ فیکُما.