ریحانه النبی صفحه 76

«کانت فاطمه تحدث فی بطن امّها، و لمّا ولدت، فوقعت حین وقعت علی الأرض

«ساجده» رافعه إصبعها،

حضرت خدیجه علیهاالسلام فرمود: فاطمه آنگاه که در رحم مادر بود با مادر خود سخن می گفت و آن زمان که متولد شد، بر زمین سجده کرد و انگشتان خود را به طرف آسمان گرفت.» [171] .

سعیده

سَعَدَ- سَعْداً و سُعُوداً الیومُ: یَمُنَ،

سَعِدَ- و سُعِدَ سعاده: ضد شقی،

فهو: سعید،

أسعده الله: جعله سعیداً.

زن خوشبختی را که عاقبت به خیر باشد، سعیده گویند.

سیده