مبانی کلامی اعجاز قرآن صفحه 150

الف) عدم اختلاف در مطالب قرآن

هر انسان متفکری وقتی به آیات قرآن می نگرد، می بیند که نظم و هماهنگی ویژه ای بر آیات آن حاکم است و این اسلوب قرآن، دلیلی بر وحیانی و الهی بودن آن است. اگر قرآن از سوی خدا نبود، نه فقط یک یا چند اختلاف و تضاد، بلکه اختلاف ها و تضادهای فراوانی در آن به چشم می خورد. قرآن، کتابی منحصر به تعالیم و دستورهای مذهبی نیست؛ بلکه دستورهای سیاسی و اجتماعی مسلمانان نیز در آن آمده است. عادتاً ممکن نیست چنین کتابی با این ویژگی ها، خالی از تضاد، تناقض، اختلاف گویی و نوسان های زیاد باشد. اما هنگامی که می بینیم با وجود همه این جهات، تمام آیات قرآن هماهنگ و خالی از هرگونه تضاد و اختلاف و ناموزونی است، به یقین می توانیم استدلال کنیم که این کتاب زائیده افکار انسان ها نیست؛ بلکه از ناحیه خداوند متعال می باشد؛ چنان که خود قرآن نیز این حقیقت را در آیه بالا بیان کرده است. به تعبیر دیگر، تمام موجودات مادی، از جمله انسان ها، که از جهتی جنبه مادی دارند، دائماً در تغییرند و تغییرات خود را به موجودات پیرامون خود منتقل می کنند. تأثیر گذاشتن و تأثیرپذیری، جزو طبیعت انسان و هر موجود مادی دیگری است؛ به همین، دلیل آرا و افکار انسان با گذشت زمان دگرگون می شود. به ویژه کسب تجربیات و بالا رفتن سطح مهارت انسان در مسائل مختلف به این دگرگونی کمک می کند و از همین روست که اگر خاطرات سالیان متوالی، زندگی یک انسان را جمع آوری کنند، می بینند تغییر و تضاد و ناهماهنگی در آن وجود دارد. تنها خداوند قادر متعال است که از هر دگرگونی و تأثیرپذیری در امان