مقدمات بنیادین علم تفسیر صفحه 132

رفتن نور از طارق و گذشت از سبع طرائق و باز برگشت نور به همان نقطه اول (با توجه به نسبیت انیشتاین و سیر نور و برگشت آن آیا تا چه اندازه می توان حقایقی از 15 قرن قبل از مطالب اسلامی مربوط به طارق در قلمرو این کلمات بدست آورد خاموش و بدون صدا در حالی که بسیار سرخ و افروخته و روشن است و رویهم انباشته و تو بر تو قرار گرفته و نورش هفت آسمان را پیموده و بجای اولیه برگشته است) و این است اصل خبر:

انه سئل عن الطارق الذی فی القرآن فقال لی هو احسن نجم فی السماء و لیس یعرفه الناس و انما سمی الطارق لا نه یطرق نوره سماء الی سبع سماوات ثم یطرق راجعا حتی یرجع مکانه

*

پژوهشی در انبساط کیهانی و تخمین عمر جهان

اشاره

آخرین پژوهشهای اخترشناسی یافته های جدیدی در خصوص انبساط کیهانی و تباعد کهکشانها از یکدیگر نشان می دهد و بیانگر آن است که عمر جهان حدود 10 تا 12 میلیارد سال نوری است و جهان چندان پیر هم نیست.

اخترشناسان با اندازه گیری سرعت دور شدن کهکشان ها، این مساله را بررسی می کنند که چه مدت طول کشیده تا کهکشان ها از نقطه بیگ بنگ اولیه به موقعیت کنونی منتقل شده اند.

در قدم اول و برای دستیابی به یک نتیجه تقریبی، می توان از اثر کندکننده جاذبه صرف نظر کرد. در این صورت می توان فرض کرد که جهان با سرعت ثابتی در حال انبساط است و بنابراین با اندازه گیری فواصل کهکشان ها از یکدیگر، می توان زمانی را که تاکنون گذشته، با در نظر گرفتن سرعت ثابت نور اندازه گیری کرد. با این مفروضات، حاصل تقسیم فاصله میان کهکشان ها بر سرعت دور شدن آنها از یکدیگر، معادل معکوس عدد ثابتی بود که ادوین هابل اندازه گیری کرده بود. مقداری که هابل براساس اندازه گیری های خود به دست آورده بود، برابر بود با 500 کیلومتر در هر ثانیه در هر مگاپارسک.

معنای این امر آن بود که دو کهکشان که فاصله میان آنها یک مگاپارسک است (25/3 میلیون سال نوری) ، به طور متوسط با سرعت 500 کیلومتر در ثانیه در حال دور شدن از یکدیگرند.

عمری که براساس ثابت هابل برای کیهان به دست می آید، تقریبا برابر است با 2 میلیارد سال، که رقمی نادرست است؛ زیرا براساس شواهد موجود، عمر زمین در حدود 4 میلیارد سال است.