مقدمات بنیادین علم تفسیر صفحه 174

اگر قرآن معجزه و از مبدأ وحی و معدن علم نبود می بایست به همان سرنوشتی دچار می شد که سایر کلمات و مکتوبات دچار می شوند. در حالی که مشاهده می کنیم که قرآن هرچه بیشتر تلاوت شود بر حسن و طراوتش افزوده می شود و انسان به معرفت، یقین، ایمان، تصدیق و لذت روحانی بی سابقه ای دست می یابد.

پیامبر گرامی اسلام صلّی اللّه علیه و آله و سلم در وصف قرآن فرموده است: «اگر فتنه ها همانند شب تاریک به شما روی آورد پس بر شماست که به قرآن تمسّک جویید. قرآن شفیعی است که شفاعتش رد نمی شود. هرکس که قرآن را فرا روی خویش قرار دهد او را به بهشت رهنمون می شود و هرکس که قرآن را پشت سر خود قرار دهد او را به جهنم سوق خواهد داد. قرآن راهنمایی است که انسان را به بهترین راه هدایت می کند. قرآن کتابی است که در آن تفصیل و بیان مطالب و تحصیل حاصل وجود دارد. قرآن جداکننده حق از باطل است و سست بنیاد نیست و دارای ظاهر و باطن است. ظاهر قرآن حکمت است و باطن آن علم و دانش. ظاهر آراسته دارد و باطن عمیق. ستاره های درخشانی دارد و بر ستارگان آن ستارگانی وجود دارد. عجایب آن قابل شمارش نیست و امور عجیب آن پایان ناپذیر است. آیات آن چراغهای هدایت و نشانه های حکمت هستند و برای کسی که خصلت ها را می شناسد عامل مغفرت است. هرکس که نسبت به ویژگیهای قرآن آگاه شود از هلاکت و نیستی نجات خواهد یافت و از فتنه رهایی می یابد. اندیشه باعث شادابی قلب انسان بیناست. همچنان که انسان روشن در تاریکی ها با نور، راه را طی می کند. پس بر شما باد که به خوبی از شرّ فتنه ها رهایی یابید و در پیمودن راه حق توقفهای خود را کوتاه کنید.»

البته درک مطالب یاد شده نیازی به توضیح پیامبر و ائمه معصومین صلّی اللّه علیه و آله و سلم ندارد و هر پژوهشگر با انصاف به دور از تعصب و عناد می تواند بی آن که نیازی به توضیح داشته باشد به حقایق آن پی ببرد.

باید خاطرنشان ساخت که این امر خود یکی از ابعاد اعجاز قرآن است. کلام