مقدمات بنیادین علم تفسیر صفحه 175

آدمی هر قدر که فصیح و بلیغ باشد باز هم تکرارش باعث کاهش ارزش و مرتبه کلام و تنزّل آن می گردد در حالی که تکرار قرآن لذت بخش و شادی آفرین است. زیرا قرآن کتابی است که خداوند برای هدایت بشر تا قیام قیامت و خروج آدمیان از تاریکی ها به روشنایی فرستاده است. همین مسئله می تواند خود یکی از ابعاد اعجاز قرآن به شمار آید.

شبهه ششم:

اشاره

اسلوب قرآن با اسلوب کتابهای فصیح معروف فرق می کند. زیرا مسائل متعدد و مطالب متنوع در آن مطرح شده است. گاهی از اصول اعتقادات سخن به میان می آورد و پس از آن به توصیف جهنم و بهشت و سپس به حکمت و امثال و تبیین برخی احکام فرعی می پردازد. اگر قرآن فصلهای جداگانه ای داشت و هر فصلی به موضوع خاصی می پرداخت در آن صورت استفاده از قرآن بیشتر می شد و انسان می توانست برای بررسی هر موضوعی به فصل خاصی مراجعه کند و در این رابطه دچار سرگردانی نمی شد. در واقع قرآن اسلوب خاص خود را دارد. کتابها، براساس مطالب متنوع خود دارای فصلهای متعددی هستند. هرچند انسان معمولی نمی تواند مشابهی برای قرآن ذکر کند و با آن به مخالفت برخیزد ولی عدم فصل بندی قرآن از میزان بلاغت و انسجام آن می کاهد.

پاسخ:

باید بدانیم که هدف اصلی از قرآن و نزول آن چیست؟ برای هیچ پژوهشگر و صاحبنظری شک و تردید وجود ندارد که قرآن برای هدایت بشر و سوق آنها به سمت و سوی سعادت دنیا و آخرت و خارج ساختن آنها از تاریکی ها به روشنایی نازل شده است. خداوند متعال در سوره ابراهیم می فرماید:

کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ اَلنّاسَ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَی اَلنُّورِ

قرآن کتاب فقه، تاریخ، کلام، فلسفه و غیر و ذلک نیست. بدیهی است که اسلوب