مقدمات بنیادین علم تفسیر صفحه 323

دوران ائمه علیهم السّلام توانایی نداشتند تا به روایات مذکور عمل نمایند. از سوی دیگر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلم مسلمانان را به پیروی در گفتار و عمل از امام علیه السّلام و گرفتن احکام از ایشان تشویق و ترغیب نموده ولی در عین حال مسلمانان از ترس و یا به خاطر تقیه و دلایل دیگر امکان دسترسی و استفاضه از امام علیه السّلام را ندارند. این دو موضوع نیز با یکدیگر به هیچ وجه منافاتی ندارد.

قرآن ذکر شده در روایات اهل بیت علیه السّلام نیز همان قرآن موجود در اختیار مردم است. ائمه اطهار علیه السّلام با این کار خویش آن را مورد تأیید قرار داده و مردم را به پیروی از آن تشویق و ترغیب می کردند. از ظاهر روایات این گونه برمی آید که ثواب ذکر شده برای قرآن موجود در اختیار مردم است و برای موارد حذف شده از قرآن ثوابی ذکر نکرده اند زیرا مردم به آن دسترسی ندارند. در صورت وجود کم وکاستی خداوند متعال ثواب آن را به قاری قرآن می دهد زیرا وی هیچ دخالتی در این زمینه نداشته است.

پاسخ:

مطالب ذکر شده توسط پیامبر گرامی اسلام صلّی اللّه علیه و آله و سلم به زمان مشخصی منحصر نمی شود و تنها محدود به دوران حیات آن حضرت نیست بلکه این مطلب مانند سایر احکام تبیین شده از سوی آن حضرت یک حکم پایدار و مستمر است و مشمول این روایت می گردد که حلال محمد صلّی اللّه علیه و آله و سلم تا روز قیامت حلال و حرام وی تا قیامت حرام می باشد. اگر عدم تحریف قرآن را تنها به دوران حیات پیامبر منحصر نماییم در این صورت حکم مذکور را نیز تنها در زمان حیات آن بزرگوار خلاصه نموده ایم.

دستور ائمه اطهار علیهم السّلام مبنی بر این که باید از قرآن موجود پیروی نمود بدون شک از موارد نسخ به شمار می رود. همچنین متوجه شدید که روایت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلم