مقدمات بنیادین علم تفسیر صفحه 428

(صیانه القرآن، ص 33-35؛ التحقیق،46) .

7 و 8-بعضی از محققان، اهتمام خارق العادۀ پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلم و صحابه را در حفظ و جمع قرآن؛ و نیز مجموع بودن قرآن را در عهد پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلم، (ولو آن که مدوّن بین الدفتین نبود) که یک واقعیت تاریخی است، جزو ادلۀ اثبات عدم تحریف می دانند. (التحقیق، ص 49-50) .
9-دلیل نهم، دلیل عقلی است که بهترین بیان آن را علاّمۀ طباطبایی، اعلی اللّه مقامه، عرضه داشته است، و بلافاصله پیش از آغاز این بخش، یعنی «دلایل قائلان به عدم تحریف» نقل کردیم.
10-دلیل دهم، یک دلیل عقلی-تاریخی است. به این شرح که «اگر قرآن امام [-مصحف عثمانی]که در دوران خلافت عثمانی فراهم آمده، و همین است که در دست ماست، محرّف بود، هر آینه بر علی علیه السّلام واجب بود که [اعتراض کند و]تصحیح آن را در صدر برنامۀ حکومت خویش قرار دهد. همچنان که تغییراتی را که عثمان در سنّت پیغمبر داده بود، و زیان آنها کمتر از تحریف قرآن بود، در وقت اوّلین اعلام برنامۀ حکومت خویش یاد می کرد؛ چنان که فرمود: تیولهایی را که عثمان از بیت المال مسلمانان بخشیده است، پس خواهم گرفت، هرچند به مهریۀ زنان و خرید غلامان داده باشید» . (قانون تفسیر، ص 95) [و پیشتر احادیثی را که بالصراحه حاکی از تأیید امیر المؤمنین علیه السّلام از عملکرد عثمان و صحّت مصحف عثمانی است، نقل کردیم].
11-دلیل عقلی-نقلی و برهانی-قرآنی با این توضیح که آیت اللّه فاضل لنکرانی از مراجع عظام تقلید در شروح مفصّل خود در کتاب «مدخل التفسیر» به تبیین آن اهتمام نموده و با استناد به سندهای قرآنی-برهانی به نقل و نقد و بررسی روایات و آیات و نیز کاوش در بازشناسی چهره های مدّعی تحریف پرداخته و به گونه ای شیوا و منطقی ادلۀ اثبات تحریف ناپذیری قرآن را ارائه کرده است.
12-دلیل و یا قرینۀ مؤیّدۀ دیگر این است که هیأت تهیه و تدوین مصحف امام [عثمانی] بسیاری از کلمات قرآن را که شاید تعداد آنها از صد فقره بیشتر باشد، برخلاف قواعد املای درست عربی نوشته و حتی به تعبیر جسورانه ولی صحیح مرتکب «اغلاط املایی» شده اند، و این تفاوت کتابت یا «اغلاط املایی» که فی المثل «یبسط» را یکجا با «سین» و یکجا با «صاد» نوشته اند، یا «مسیطر» را به صورت «مصیطر» نوشته اند در رسم عثمانی وارد شده و عینا تاکنون محفوظ مانده است. یا «بِسْمِ اَللّهِ اَلرَّحْمنِ اَلرَّحِیمِ» را بر سر 113 سوره از 114 سورۀ قرآنی نوشته اند ولی به حق و به تبعیّت از وحی، بر سر سورۀ توبه یا برائت ننوشته اند که دلایل آن را مفسّران یاد کرده اند. یا حروف مقطّعه [-فواتح سور]یعنی حروف مرموز قرآنی نظیر «الر» یا