افسانه تحریف قرآن صفحه 126

دوّم: استفاده از نصوص قرآنی برای تأیید فرقه ها و گرایشات مذهبی، کلامی و فلسفی!

بعضی از مذاهب و فرقه ها نصوص قرآنی را در تأیید افکار و عقاید خود به کار می گرفتند، بدون آن که شاهدی داشته باشند، یا ظهور لفظی سالم، یا فهم عقلی درستی آن را تأیید کند. چنین برخوردی با نصوص قرآنی، یکی از اشکال تحریف قرآن و تفسیر نادرست آیات می باشد.

این سوء استفاده از نصوص قرآنی، در نتیجۀ فقدان روشها و ابزار مورد اعتماد در فهم قرآن و تفسیر آیات آن بوده است. و چه بسا که این کارها به قصد تحریف قرآن انجام می گرفته است.

بسیاری از صاحبان مذاهب و نظریّات، قرآن را برای تأیید آرا و افکارشان تأویل کرده اند؛ از جملۀ این تأویلها می توان به این موارد اشاره کرد:

1 - اصحاب نظریّۀ شورا، در انتخاب خلیفه بعد از رسول خدا (علیهما السلام) به این آیه استشهاد کردند:

وَأَمْرُهُمْ شُورَی بَیْنَهُمْ.(1)

2 - صاحبان نظریّۀ جبرگرایی، به بعضی از آیات قرآنی استشهاد می کردند که از جمله شواهد ایشان این آیه بود: