افسانه تحریف قرآن صفحه 99

این که اگر قرآن به همان صورتی که خدای متعال نازل کرده است، بدون دخالت اوهام و امور باطل، تأویل می باشد، در این صورت می دیدی که اسم ما در قرآن آمده است.

طایفۀ سوّم: روایاتی که توهّم وقوع تحریف در قرآن را ایجاد می کنند

1 - عیّاشی در تفسیر خود از میسر، از ابوجعفر (علیه السلام) نقل می کند:

«لو لا انَّهُ زید فی کتاب الله و نقص منه، ما خفی حقّنا عَلی ذی حجی و لو قد قام قائمنا فنطق صدَّقه القرآن». ((1))

«اگر چنین نبود که چیزهایی به قرآن اضافه شده یا از آن کم شده است، در این صورت حقّ ما بر حقیقت جویان مخفی نمی ماند و اگر قائم ما بر خیزد و سخن بگوید، قرآن او را تصدیق می کند».

2 - کلینی در کافی و صفّار در بصائر، از جابر روایت کرده اند که گفت: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که می فرماید:

«ما ادّعی احَدٌ من الناسِ انَّهُ جمع القرآن کلّه کما انزل إلّا کذّاب و ما جمعه و حفظه کما أنزلهُ اللّه تعالی إلا علی ابن ابی طالب و الائمّه من بعده (علیهم السلام)». ((2))

«هیچ کسی ادّعا نمی کند که تمام قرآن را همان طوری که نازل شده، جمع آوری کرده است، مگر این که دروغگوست. هر آینه تمام قرآن