امام حسن علیه السلام الگوی زندگی صفحه 102

اسلامی منتشر شد، مردم بصره و کوفه را آنگونه به ذلت نشاند. آری نتیجه این سرنوشت در اثر آن روش است، که روش ها سرنوشت های متناسب با خود را درپی دارند که تخلف پذیر نخواهد بود.

آنگاه که علی سپاه خویش را دعوت به پایداری می کرد. آنگاه که علی با صدای رسا عراق را در برابر شام دعوت به مقاومت می نمود. آنگاه که علی از اعماق قلب آه می کشید! آنگاه که علی ابراز می کرد حاضرم ده تن از اصحاب خودم را با یک تن از اصحاب معاویه معاوضه کنم! آنگاه که دعا می کرد که خدایا من را از این مردم بگیر و دیگران را بر آنان مسلط ساز.

این ناله ها در عرش برین اجابت می شود

و علی با چهره خونین از میان مردم رخت برمی بندد و مجتبی حسن جام تلخ زهرآگین صلح تحمیلی می نوشد! تلخ تر از آن در مسجد نبوی و حرم رسول الله صلی و الله و آله شاهد لعن بر علی و آل علی می شود! آنگاه پی آمد این سهل انگاری های مردم، ذلت آنان است و این گونه اوضاع بر کوفه و اطراف مستولی می گردد. زیاد بن ابیه ها مسلط می شوند و این گونه مردم رابه صلابه می کشند و این گونه از کشته ها پشته می سازند.

هشدار بر امت اسلامی که از رهبری به حق فاصله گیرد.

البته این آغاز سناریو بر مردم کوفه و نمایش یک حلقه آن است. این سریال در شرایط و فضاهای مشابهی که در اثر روش های مشابه مردم این منطقه توسط تیره و تبار همین روش تداوم یافت. حلقه های بعدی آن توسط عبیدالله بن زیاد فرزند همین زیاد و نیز حجاج بن یوسف ثقفی و حجاج ها بارها به نمایش درآمد. که تکرار این سرنوشت ها بازتاب روش های متشابه می باشند که انسان را به یاد