زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 1 صفحه 70

شهادت های قرآن

پیغمبری که باراده

خداوندی مبعوث شده، فرمان دارد که فضایل حسن (ع) و پدر و مادر و برادرش را بین مسلمانان اشاعه دهد و از کرامت آنها سخن گوید تا مردم به آنها گرایند و رهبری اصیل آسمانیشان را بپذیرند و ما بروشنی در قرآن مجید می بینیم که در تجلیل و دوستی خاندان پیامبر آیاتی فراوان نازل شده تا آنجا که خداوند به پیغمبرش میفرماید:

«قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی». «29»

یعنی: ای پیامبر بمردم بگو، من در برابر ابلاغ رسالتم از شما مزدی جز دوستی خاندانم نمیخواهم.

«ابن عباس» میگوید: در وقت نزول این آیه از پیغمبر پرسیدم نزدیکان تو که فرمان آنها بر مسلمانان واجب است کیستند؟ فرمود:

علی و فاطمه و فرزندان آنها. «30»

حسن (ع) هم در بعضی از خطبه هایش باین حقیقت اشاره کرده و خود را یکی از مقاصد این آیه شمرده و فرموده است:

من از خاندانی هستم که خدای تعالی دوستی آنها را بر هر مسلمانی واجب دانسته و این آیه را درباره ما نازل فرموده است. «31»

«شافعی» در اشاره بمضمون این آیه میگوید:

______________________________
(29)- سوره شوری.
(30)- تفسیر فخر رازی، جلد 7، تفسیر نیشابوری، الدر المنثور، نور الابصار.
(31)- مجمع البیان، جزء نهم.