- اهداء 1
- مقدمه مترجم 2
- تقریظ 6
- مقدمه مؤلف 14
- پیوست دو روشنائی 26
- پیدایش کانون رسالت 38
- میلاد حسن (ع) 41
- هوش و شخصیت 49
- مهر و بزرگداشت 58
- نیاز به امامت 64
- معنی امامت 64
- چه کسی این مقام را احراز می کند؟ 65
- انتخاب پیشوا 67
- قرآن و عترت 68
- شهادت های قرآن 70
- نزول سوره دهر 72
- داستان مباهله 73
- تکریم اصحاب 76
- اشاره 78
- مرگ دردناک 78
- داستان غدیر 81
- بازگشت بمدینه 84
- ایفای حقوق 88
- منشور هدایت 89
- بسوی ابدیت 92
- اشاره 97
- در روزگار شیخین 97
- توطئه سقیفه 102
- مخالفت فاطمه 108
- مرگ فاطمه 113
- خلافت عمر 119
- مرگ عمر 122
- توطئه شوری 124
- اشاره 128
- در روزگار عثمان 128
- حسن (ع) در میدانهای نبرد 130
- انحراف عثمان 131
- قیام ابو ذر 142
- نمونه های عالی اخلاقی 156
- اشاره 156
- 1- اخلاق والا 158
- 2- بخشندگی امام 163
- 3- پارسائی و پرهیزگاری 173
- 4- وقار و هیبت 180
- 5- فصاحت و بلاغت 182
- 6- مکارم اخلاق 186
- 7- خوی های زشت 187
- 9- عقل 188
- 8- دعوت بدانش خواهی 188
- 11- نیایش 189
- 10- فضیلت قرآن کریم 189
- 12- سیاست 189
- دوست و همنشین 191
- سخاوت و نیکی 192
- توکل بخدا 193
- فروتنی 193
- بخل 193
- پاسخ به مسئله جبر «65» 194
- حقیقت تقوی 195
- پند و راهنمائی 196
- طلب روزی 198
- آداب سفره 199
- مساجد 199
- دوستی اهل بیت 200
- برکناری از محرفین قرآن 200
- شاهد و مشهود 202
- یکی از خطبه هایش 204
- گفتار کوتاه حکمت آموز 206
- شعرسرائی 207
- اشاره 209
- در روزگار امام علی «ع» 209
- گفتاری بلند 218
- در بصره 230
- در صفین 278
- آغاز جنگ 288
- فتنه خوارج و بازی حکمیت 325
- آغاز جنگ با خوارج 346
- نتایج تلخی که از صفین و جمل ببار آمد 352
- 1- نافرمانی سپاهیان 352
- 2- مرگ فداکاران 353
- 3- کشورگشائیهای معاویه 356
- 4- فتنه خریت «32» 362
- محراب خونین 365
- وصایای امام (ع) 380
آنها صد هزار نفر یا بیشتر بود.
(1) پیغمبر پس از ستایش پروردگار، مردم را بمبارزات خویش در راه اعلای کلمه حق توجه داد و از رنجها و سختی هائی که در راه هدایت مردم تحمل کرده است، سخن گفت و تعلیماتی را که از آسمان الهام خداوندی به آنها آموخته است بیان داشت و از آنها خواست که همیشه کتاب خدا و خاندان او را پیشوای هدایت خود قرار دهند، آنگاه فرمود:
ای مردم! آیا من بشما از خود شما نزدیکتر و اولاتر نیستم؟
گفتند چرا ای رسول خدا!
پیغمبر این سؤال
را تکرار میکرد و مرتبا پاسخ مثبت می شنید.
آنگاه علی (ع) را بر دست خود بالا برد و فرمود: کسی را که من رهبرم، علی (ع) پیشواست، خدایا دوستانش را دوست و دشمنانش را دشمن بدار، هر کس او را یاری کند یاریش کن و هر کس خوارش سازد، خوارش گردان و حق را بر وجود او بگردان.
«عمر بن خطاب» بحضور علی (ع) آمد و گفت ای فرزند ابو طالب مبارکت باد که مولای من و مولای هر زن و مرد مسلمان شدی. «6»
در چنین روزی که برای همیشه در دنیای حقیقت و فضیلت جاویدان است، خداوند بزرگ نعمتش را بر مردم تمام فرمود و اسلام را کامل ساخت و این آیه بر رسول خویش نازل کرد:
______________________________
(6)- مسند احمد، جلد 4، همچنین علامه فقیه (فقید) امینی در کتاب جاویدان «الغدیر» اسناد متعدد این داستان را ذکر کرده و میگوید: در آن روز ادیبان و شاعران مسلمان در فضیلت علی (ع) اشعاری بلیغ سرودند و سخنانی فراوان گفتند.