زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 1 صفحه 84

«الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً» «7».

دین شما را کامل ساختم و نعمت هدایت را تمام کردم و بگرایش شما بدین اسلام راضی شدم.

بازگشت بمدینه

(1) پیغمبر بمدینه بازگشت و چندی به هدایت مردم و تمشیت کار مسلمانان گذرانید و بتدریج احساس میکرد که دارد عمرش به پایان میرسد.

نیمه شبی پیش از آنکه در بستر بیماری بیفتد، «ابو مویهبه» «8» را خواست و بر او فرمود بیا تا به گورستان بقیع برویم و برای مردگان، در خواست آمرزش کنیم.

در بقیع پیغمبر بر مردگان سلام کرد و به آنها درود فرستاد

و فرمود:

ای خفتگان گورها بر شما درود میفرستم و بشما در سرنوشتی که به آن رسیده اید تهنیت میفرستم، دیگران هم بچنین آینده ای خواهند پیوست.

تاریکی مصیبت ها همچون سیاهی شب تاریک، فرا رسیده است و پایانش آغازش را دنبال میکند و آخرش نامبارک تر از اول آن است.

______________________________
(7)- سوره مائده.
(8)- «ابو مویهبه» از بندگان پیغمبر بود که حضرت او را خرید و آزاد کرد (اسد الغابه، جلد 5).