- اهداء 1
- مقدمه مترجم 2
- تقریظ 6
- مقدمه مؤلف 14
- پیوست دو روشنائی 26
- پیدایش کانون رسالت 38
- میلاد حسن (ع) 41
- هوش و شخصیت 49
- مهر و بزرگداشت 58
- نیاز به امامت 64
- معنی امامت 64
- چه کسی این مقام را احراز می کند؟ 65
- انتخاب پیشوا 67
- قرآن و عترت 68
- شهادت های قرآن 70
- نزول سوره دهر 72
- داستان مباهله 73
- تکریم اصحاب 76
- اشاره 78
- مرگ دردناک 78
- داستان غدیر 81
- بازگشت بمدینه 84
- ایفای حقوق 88
- منشور هدایت 89
- بسوی ابدیت 92
- اشاره 97
- در روزگار شیخین 97
- توطئه سقیفه 102
- مخالفت فاطمه 108
- مرگ فاطمه 113
- خلافت عمر 119
- مرگ عمر 122
- توطئه شوری 124
- اشاره 128
- در روزگار عثمان 128
- حسن (ع) در میدانهای نبرد 130
- انحراف عثمان 131
- قیام ابو ذر 142
- نمونه های عالی اخلاقی 156
- اشاره 156
- 1- اخلاق والا 158
- 2- بخشندگی امام 163
- 3- پارسائی و پرهیزگاری 173
- 4- وقار و هیبت 180
- 5- فصاحت و بلاغت 182
- 6- مکارم اخلاق 186
- 7- خوی های زشت 187
- 8- دعوت بدانش خواهی 188
- 9- عقل 188
- 10- فضیلت قرآن کریم 189
- 12- سیاست 189
- 11- نیایش 189
- دوست و همنشین 191
- سخاوت و نیکی 192
- توکل بخدا 193
- بخل 193
- فروتنی 193
- پاسخ به مسئله جبر «65» 194
- حقیقت تقوی 195
- پند و راهنمائی 196
- طلب روزی 198
- آداب سفره 199
- مساجد 199
- دوستی اهل بیت 200
- برکناری از محرفین قرآن 200
- شاهد و مشهود 202
- یکی از خطبه هایش 204
- گفتار کوتاه حکمت آموز 206
- شعرسرائی 207
- اشاره 209
- در روزگار امام علی «ع» 209
- گفتاری بلند 218
- در بصره 230
- در صفین 278
- آغاز جنگ 288
- فتنه خوارج و بازی حکمیت 325
- آغاز جنگ با خوارج 346
- 1- نافرمانی سپاهیان 352
- نتایج تلخی که از صفین و جمل ببار آمد 352
- 2- مرگ فداکاران 353
- 3- کشورگشائیهای معاویه 356
- 4- فتنه خریت «32» 362
- محراب خونین 365
- وصایای امام (ع) 380
(1) و بعد رو به «ابو مویهبه» کرد و گفت:
کلید گنجینه های دنیا و زندگانی همیشه آن را با کلیدهای بهشت بمن سپردند و من دیدار پروردگار و بهشت جاویدان را پذیرفتم.
«ابو مویهبه» گفت: فدایت شوم، چرا کلیدهای دنیا را نگرفتی که همیشه در آن بمانی و بعد در بهشت دیدار خدای را دریابی؟
فرمود: نه، بخدا قسم، من دیدار پروردگار را خواستم. بعد برای مردگان بقیع درخواست آمرزش کرد و بخانه اش بازگشت. «9»
در این هنگام بیماری پیغمبر آغاز شد و تبی همراه با دردسری شدید او را فرا گرفت و این بیماری عارضه خوراک مسمومی بود که در خیبر به او داده بودند و خود میفرمود: این بیماری در اثر غذائی است که در خیبر بمن دادند. «10»
پیغمبر می دانست که از این بیماری بر نخواهد خواست و بسرای دیگر خواهد شتافت و در این موقعیت حساس تنها چیزی که توجهش را بخود معطوف میداشت، خالی کردن مدینه از گروه مخالفان بود و مصلحت دانست که دشمنان علی (ع) را از مدینه برای جنگ با رومیان بیرون راند.
فرماندهی سپاه مسلمین در مبارزه با ارتش روم را پیغمبر به «اسامه-
______________________________
(9)- سیره ابن هشام، جلد 3، تاریخ طبری، جلد 3 و
در جلد ششم بحار آمده است که چون پیغمبر احساس بیماری کرد دست علی (ع) را گرفت و به همراه جمعی از مردم به گورستان بقیع رفت و برای آنها درخواست آمرزش فرمود.
(10)- مستدرک حاکم، جلد 3.