زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 1 صفحه 89

که پایه گزار عدالت و نمونه بخشایش پروردگاری است.

(1) در این وقت مردی بنام «سواد بن قیس» از میان جمعیت برخاست و ادعا کرد که پیغمبر تازیانه ای بر شکم او زده است. پیغمبر به بلال فرمود همان

تازیانه را بیاور تا سواده از من انتقام بگیرد. بلال تازیانه را آورد به سواده داد و سواده جمعیت را شکافت و بجانب رسول آمد و بعد از گفتگوئی کوتاه، پیغمبر فرمود: ای سواده آیا از من میگذری یا کیفرم میدهی.

سواده گفت ای رسول خدا ترا می بخشم. پیغمبر دست بدعا برداشت و گفت خدایا همچنانکه این مرد از من در گذشت تو هم بر او ببخشای. «16»

(2) پیغمبر دوباره به بستر بیماری برگشت و چون هفت دینار پول در نزد خود داشت ترسید که بمیرد و این پول از او باقی بماند، بلافاصله بخاندانش گفت هنوز که از این دنیا نرفته این مبلغ را به مستمندان ببخشند ولی به علت شدت گرفتاری و اهتمامی که در پرستاری پیغمبر داشتند، این وظیفه را از یاد بردند.

چند روز بعد که بیماری پیغمبر اندکی تخفیف یافت، پرسید آن پول را چه کردید؟ گفتند هنوز در پیش ماست. گفت آن را بیاورید و پول را بدست گرفت و گفت امید محمد (ص) بپروردگارش چه خواهد بود اگر بدیدار خدا برود و این پول از او باقی بماند و پولها را به نیازمندان مسلمان بخشید.

منشور هدایت

(3) پیغمبر بدیده دریافت غیبی دانست که بزودی فتنه ها مانند