زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 1 صفحه 90

پاره های شب سیاه بر افق حیات امتش پدید می آید و پس از مرگش به آئین پیشینیان بازمیگردند. «17»

بهمین جهت خواست منشوری صادر کند که با اجرای آن، سعادت پیروانش تضمین گردد و کابوس وحشتناک آینده ای تاریک آنها را فرا نگیرد. دستور داد شانه گوسفندی و دواتی بیاورند تا چیزی بنویسد که پس از او پیروانش گمراه نشوند.

(1) فرصتی ارزنده و

نعمتی بزرگ بود که اگر بدست می آمد و اجرا می شد هدایت و سعادتی بزرگ به آنها میرسید ولی آنها نخواستند از چنان منشوری بهره گیرند و خود و آیندگان را از گمراهی برهانند.

اختلاف و گفتگوئی سخت در گرفت و در حضور پیامبر فریادها بلند شد و فرمان خدا را در رعایت حرمت پیغمبر به هیچ انگاشته آنجا که خدای تعالی فرمود:

«یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِ» «18».

آنها نه تنها برعایت این حرمت توجه نکردند بلکه برسول خدا نسبت سرسام و هذیان دادند و گفته خدا را درباره او از یاد بردند که فرمود:

«ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی» «19».

گوینده این سخن زشت و نادرست میدانست که پیغمبر منشورش

______________________________
(17)- صحیح مسلم، جلد 8.
(18)- ای مؤمنان آواز خود را از سخن پیغمبر بالاتر نگیرید (حجرات).
(19)- او سخنی از هوس نمی گوید بلکه گفتارش الهام خداست (سوره نجم).