- مقدمه مترجم 1
- ارمغان 12
- فراپیش کتاب 13
- بنی هاشم و بنی امیه حسن (ع) و معاویه 14
- اشاره 14
- مقدمه علامه فقید کاشف الغطاء 14
- بیعت 39
- اشاره 39
- قبول بیعت 48
- اشاره 48
- اشاره 50
- 1- قبول خلافت 50
- اول 51
- دوم 51
- سوم 51
- 2- بیعت همگانی 52
- 3- استقرار دولت 53
- 4- اشتباهات تاریخی 53
- اشاره 56
- جنگ سرد 56
- شورای اموی 58
- اشاره 59
- اخطار امام 59
- پاسخ معاویه 60
- اخطار عبد اللّه عباس 62
- اشاره 62
- پاسخ معاویه 62
- نامه ابن عباس به امام 63
- اشاره 68
- نامه امام به معاویه 68
- پاسخ معاویه: 77
- اشاره 83
- اخطار معاویه: 83
- پاسخ امام: 84
- اشاره 85
- اعلان جنگ 85
- بخشنامه معاویه: 87
- ترس مردم عراق: 89
- اشاره 89
- 1- انتخاب عبید اللّه: 95
- 2- تعداد سپاهیان: 96
- اشاره 99
- 3- چگونگی سپاهیان: 99
- 2- خوارج 100
- 1- شیعه 100
- 5- پیروان رؤسای قبایل 101
- 3- آزمندان 101
- 4- شکاکها 101
- اشاره 102
- 1- الحاکم 102
- 4- اشتباهات تاریخی: 102
- 2- یعقوبی 102
- 3- ابن کثیر 103
- 4- طه حسین 104
- اشاره 107
- در مدائن 107
- حوادث مسکن 109
- اشاره 109
- اعزام جاسوسها 110
- پخش رشوه 110
- فریب عبید اللّه 111
- اشاره 111
- خیانت فرمانده 112
- سراسیمگی سپاه 113
- دروغهای گمراه گر 115
- بررسی حوادث 116
- اشاره 117
- حوادث مدائن 117
- بزرگان رشوه خوار 118
- ایجاد ترس 118
- انبوه رشوه خواران 119
- غارت اردوگاه امام 121
- تکفیر امام 122
- سوء قصد به امام 123
- موقعیت خطرناک 125
- بررسی صلح 130
- اشاره 130
- اشاره 131
- [نظریه سطحی و صاحبان آن] 131
- 2- دکتر فیلیپ حتی 132
- 1- صفدی 132
- 3- علائلی 133
- 5- لامنس 133
- 4- «روایت م رونلدس» 133
- اشاره 136
- 1- بی انضباطی ارتش 136
- اشاره 136
- [نمونه هائی از جریانات] 136
- اشاره 137
- الف- اخلالهای حزبی 137
- حزب اموی 137
- حزب خوارج 138
- 2- ناامیدی از غنیمت 140
- ب- خستگی از جنگ 140
- اشاره 140
- 1- جنگ های پیاپی 140
- ج- فقدان نیروهای ارزنده 143
- د- دعوت بصلح 143
- ه- خیانت فرمانده سپاه 144
- و- رشوه های معاویه 145
- ز- شایعات دروغین 147
- 2- نیروی دشمن 148
- الف- فرمانبرداری سپاه 148
- اشاره 148
- ب- سادگی و نابخردی 150
- ج- هم آهنگی 151
- د- قدرت نیروی سپاهی 152
- ه- اطرافیان فریبکار 153
- و- پولهای کلان 154
- 3- ترور امیر المؤمنین 155
- 4- جلوگیری از خونریزی 156
- 5- منت معاویه 157
- 6- حوادث مدائن 157
- 7- حدیث پیامبر 158
- 8- عصمت امام 161
- اشاره 161
- 2- سید بن طاووس 162
- 1- شریف مرتضی 162
- 9- نمایش واقعیت بنی امیه 164
- شناخت بنی امیه 167
- اشاره 167
- ابو سفیان و هند 168
- سخنان پیامبر درباره معاویه 172
- اشاره 175
- 1- دشمنی با پیامبر 175
- 2- تعطیل حدود 177
- 3- تجویز ربا 178
- 5- خطبه قبل از نماز عید 179
- 4- اذان در نماز عید 179
- 8- استعمال ظروف طلا و نقره 180
- 7- استعمال عطر در حال احرام 180
- 6- زکاه بر عطایا 180
- 9- پوشیدن لباس ابریشمی 181
- 10- تجاوز بمال مردم 181
- 11- خریداری دین مردم 181
- 12- هرزگی و بی شرمی 182
- اشاره 187
- 13- حدیث سازی 187
- 13- استلحاق زیاد 198
- نامه معاویه به زیاد 199
- خطبه زیاد 200
- نامه زیاد بمعاویه 201
- نامه معاویه به زیاد 203
- حرکت به دمشق 204
- رسوائی استلحاق 205
- اشاره 206
- ابراز تنفر همگانی 206
- 2- امام حسین (ع) 207
- 1- امام حسن (ع) 207
- 4- عبد الرحمن بن حکم 208
- 3- یونس بن عبید 208
- 5- ابو عریان 211
- 6- ابو بکره 212
- 7- یزید بن مفرغ 213
- 8- حسن بصری 215
- 9- سکتواری 216
- 15- کارگزاران و فرمانداران معاویه 218
- اشاره 218
- 1- سمره بن جندب 219
- 2- بسر بن ارطاه 225
- 3- ابو هریره 227
- اشاره 231
- 4- زیاد بن أبیه 231
- ستمی همه جائی 234
- اشاره 239
- سیاست اهل بیت 239
- سیاست مبنائی 240
- خلافت در نظر اهل بیت 241
- اشاره 243
- هدفهای برتر 243
- الف- عدالت 243
- ب- برابری 244
- ج- آزادی 246
- د- صراحت و راستی 248
- ه- فرمانداران و کارگزاران 252
- و- خدمات سپاهی 254
- ز- سیاست مالی 255
- اشاره 259
- مقررات صلح 259
- مکان صلح 267
- زمان صلح 268
- اشاره 269
- بررسی و تحقیق 269
- 1- عمل بکتاب خدا 271
- 3- امنیت همگانی 271
- 2- مسأله جانشینی 271
- 5- منع اقامه شهادت 272
- 4- نفی عنوان امیر المؤمنین 272
- 7- امنیت عمومی شیعیان 273
- 6- ترک دشنام به امیر المؤمنین (ع) 273
- 8- خراج دارابگرد 274
- 9- امان بخاندان پیامبر 275
- موقعیت امام حسین (ع) 277
- معاویه در برابر امام 290
- اشاره 290
- اشاره 293
- سخنان امام حسن (ع) 293
- متن گفتار امام 294
- موقعیت قیس فرمانده 298
- مخالفان صلح 303
- اشاره 303
- 1- حجر بن عدی 304
- 2- عدی بن حاتم 305
- 3- مسیب بن نجبه 306
- 5- سفیان بن ابی لیلی 308
- 4- مالک بن ضمره 308
- 7- سلیمان بن صرد 309
- 6- بشیر همدانی 309
- 8- عبد اللّه بن زبیر 312
- 9- ابو سعید 313
- 10- یکی از یاران 314
- اشاره 316
- بسوی مدینه 316
- مکتب امام 320
- مهربانی به مستمندان 321
- پناه دهندگی 322
- با حبیب بن مسلمه 325
- جلوگیری از پیوند با امویان 326
- معاویه در مدینه 330
- حزب سیاسی 333
- اشاره 335
- بسوی دمشق 335
- مناظرات امام 338
- پیمان شکنی معاویه 374
- اشاره 374
- اشاره 377
- 1- دشنام به امیر المؤمنین (ع) 377
- مخالفان دشنام به علی (ع) 385
- اشاره 385
- 1- سعد بن ابی وقاص 386
- 3- عبد الله بن عباس 387
- 2- جناب ام السلمه 387
- 4) احنف بن قیس 389
- 5) کثیر بن کثیر 391
- 6) انیس انصاری 392
- 7) زید بن ارقم 392
- 8) ابو بکره 393
- 2- مالیات دارابگرد 394
- 3- دشمنی با شیعیان علی (ع) 394
- اشاره 397
- شهیدان عقیده و ایمان 397
- اشاره 398
- حجر بن عدی 398
- اشاره 406
- یاران شهید حجر 406
- الف- عبد الرحمن 407
- ب- صیفی بن فسیل 408
- ج- قبیصه بن ربیعه 410
- انعکاس فاجعه 412
- اشاره 412
- الف، امام حسین (ع) 413
- ب- عایشه 413
- ج- ربیع بن زیاد 415
- د- حسن بصری 416
- و- معاویه بن خدیج «4» 416
- ه- عبد اللّه بن عمر 416
- رشید هجری 417
- عمرو بن حمق خزاعی 419
- اوفی بن حصن 425
- جویریه بن مسهر عبدی 426
- عبد اللّه بن یحیی حضرمی 427
- اشاره 428
- جنایات دیگر 428
- ویرانی خانه شیعیان 429
- وحشت و زندان 429
- نپذیرفتن شهادت شیعیان 429
- اشاره 429
- 1- محمد بن ابی حذیفه 430
- 2- عبد اللّه بن هاشم مرقال 432
- 3- عبد اللّه بن خلیفه طائی 437
- 4- صعصعه بن صوحان 440
- 5- عدی بن حاتم 446
- 6- جاربه بن قدامه 449
- 1- زرقاء دخت عدی 450
- اشاره 450
- تعقیب زنان شیعه 450
- 2- ام الخیر بارقی 453
- 3- سوده دخت عماره 457
- 4- ام البراء دخت صفوان 460
- 5- بکاره هلالی 461
- 6- اروی دخت حارث 463
- 7- عکرشه دخت اطرش 468
- 8- دارمیه حجونی 470
- کنگره حسینی 473
- اشاره 475
- بیعت یزید 475
- دعوت مغیره 479
- نمایندگان شهرستانها 482
- سفر معاویه بمدینه 493
- سفر دوم بمدینه 499
- گفتار امام حسین (ع) 500
- عایشه و بیعت یزید 503
- زنان و فرزندان امام 505
- اشاره 505
- 1- کراهت شرعی طلاق 507
- 3- بی توجهی به زن خواهی 508
- اشاره 508
- 2- منافاه با روش امام 508
- دروغ پردازی منصور 516
- نادانیهای لامنس 518
- [شرح حال و اسامی زنان آن حضرت] 519
- 1- خوله فزاری 519
- اشاره 519
- 2- جعده دخت اشعث 522
- 3- عایشه خثعمی 524
- اشاره 525
- [فرزندان پسر و دختر امام] 525
- 1- قاسم 526
- 2- ابو بکر 527
- 3- عبد اللّه 527
- 5- حسن 529
- پایان دوران 531
- اشاره 531
- 1- مرگ در اثر بیماری سل 537
- گفته های نادرست 537
- اشاره 537
- 2- مسمومیت از راه عصا 537
- 4- مرگ عادی 538
- اشاره 538
- 3- مسمومیت در طواف 538
- اندرز در بستر مرگ 540
- وصیت به حسین (ع) 543
- وصیت به محمد حنفیه 545
- بسوی رفیق اعلی 548
- تجهیز امام 549
- گروه مشایعین 550
- نماز بر جنازه امام 550
- فتنه بزرگ 551
- اجازه دفن عبد الرحمن بن عوف 554
- در کنار قبر 559
- طنین فاجعه 560
- اشاره 560
- 1- مدینه 560
- 2- مکه 560
- 4- کوفه 561
- 3- بصره 561
- نامه به امام حسین (ع) 563
- شادمانی معاویه 564
- پایان کتاب 567
- مأخذ جلد اول و دوم کتاب زندگانی امام حسن (ع) 569
- «ت» 569
- اشاره 569
- «ب» 569
- «الف» 569
- «ح» 570
- «د» 570
- «ج» 570
- «خ» 570
- «ث» 570
- «ذ» 570
- «ر» 570
- «غ» 571
- «س» 571
- «ز» 571
- «ع» 571
- «ط» 571
- «ش» 571
- «ص» 571
- «ف» 571
- «م» 572
- «ق» 572
- فهرست مطالب جلد دوم 572
- «ک» 572
- «ل» 572
- «ن» 572
- «ی» 572
- «و» 572
-1
فریب عبید اللّه
اشاره
وقتی که معاویه دید بوسیله پول، گروه زیادی را بسوی خود کشانیده است، با کوشش بیشتری بفریب دلهای مضطرب و جلب جانهای بیمار پرداخت و تصمیم گرفت عبید اللّه بن عباس فرمانده سپاه را هم فریب دهد و بسوی خود بکشاند و ماجرا را بدست او پایان بخشد، بدبختانه عبید اللّه بن عباس هم که از خویشان نزدیک پیامبر بود در برابر این فریب پایدار نماند و خیانت ورزید و جانب حق و هدایت را ترک گفت و به گروه خیانت و ستم گرائید، متن نامه ای که معاویه بوسیله آن عبید اللّه را فریب داد چنین بود:
«حسن نامه ای بمن نوشته و درخواست صلح کرده تا حکومت را بمن واگذارد، اگر همین حالا بپیوندی فرمانده خواهی بود وگرنه پس از این فرمانبردار میشوی، اگر حالا دعوت من را بپذیری یک میلیون درهم خواهی گرفت اکنون نیمی از این پول را بتو میدهم و نیمی دیگر را بهنگام ورود بکوفه بتو خواهم پرداخت» «1».
در این نامه دروغ صریح و بهتان مسلم بخوبی نمایان است که می نویسد حسن (ع) نامه ای
برای من نوشته و درخواست صلح کرده است!! کی امام درخواست نامه صلح برای معاویه نوشته است؟
آیا در نامه ها و پیغامهائی که در صورت عدم اطاعت معاویه تهدید بجنگ شده چنین سخنی گفته شده یا حرکت امام بجنگ معاویه گویای چنین مسئله ای است؟ بعلاوه در نامه هائی که بین امام و عبید اللّه نگاشته می شد هرگز چنین خبری از امام نرسیده است، در اینجا شکی نیست که عبید اللّه از چنین دروغ و بهتانی بخوبی آگاه بوده است و بعلاوه اگر امام درخواست صلح کرده است چرا معاویه این پول گزاف را می پردازد و در برابر چنین گشاده دستی رسوا از عبید اللّه چه میخواهد؟
______________________________
(1)- شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید 4/ 28