زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 120

(1) معاویه هم عین این نامه ها را برای امام میفرستاد تا امام را به خیانت سپاهیانش آگاه کند، امام، با دریافت این نامه ها به تباهی و پستی و بدبینی یارانش یقین پیدا کرد «1».

از آثار شوم رشوه و خیانت که دلهای بیمار را فرا گرفته و ارزشهای انسانی را بباد داده بود وقوع حادثه اسف انگیز دیگری بود که اندوهی فراوان برای امام ببار آورد.

امام فرماندهی از قبیله کنده را به همراه چهار هزار نفر به انبار فرستاد و به او فرمان داد که در آنجا فرود آید و هیچ کاری نکند تا دستور لازم به او برسد وقتی که فرمانده کندی در انبار فرود آمد، معاویه نامه ای به همراه پیکی برای او فرستاد و گفت: اگر بسوی ما بیائی فرمانداری یکی از نواحی شام یا عراق را بتو وامی گذارم و هیچ کس را بر تو نمی گمارم و پانصد هزار درهم نیز برای او فرستاد، فرمانده خائن کندی پولها را گرفت و به همراه دویست نفر از خویشان و یارانش بمعاویه پیوست، امام از شنیدن این خبر بسختی اندوهناک شد و از این مردمی که بخیانت گرائیده و جانب باطل و گمراهی را گرفته اند غمی بزرگ بدل گرفت و دردمندانه بسخن ایستاد و فرمود:

«این مرد کندی هم به معاویه پیوست و بمن و شما خیانت کرد و

من چندین بار گفتم که شما مردم وفائی ندارید و بندگان دنیایید، اکنون مرد دیگری را بجای او میفرستم ولی میدانم او هم بزودی مثل رفیق شما بما خیانت میکند و رضای خداوند را درباره ما مراعات نمی کند».

امام مرد دیگری را از قبیله بنی مراد یا چهار هزار نفر بسوی معاویه فرستاد و در حضور مردم به او تأکید کرد که خیانت نورزد، اما به او خبر داد که تو هم مثل آن فرمانده کندی خیانت می کنی