زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 122

(1) 1- موقعی که معاویه به پنهانی به جاسوسهایش دستور داد که در سپاهیان عراق شایع کنند که قیس بن سعد کشته شده است و مردم که چنین خبری را شنیدند به غارت اموال یکدیگر پرداختند و کار را به یغمای اردوگاه امام کشانیدند «1»

بقرار روایت بعضی کتب تاریخی، آنها حتی فرشی را که امام بر روی آن نشسته بود از زیر پایش کشیدند و ردایش را از دوشش برداشتند «2».

2- وقتی که معاویه، مغیره بن شعبه و عبد اللّه بن عامر و عبد الرحمن بن حکم را برای مذاکرات صلح بجانب امام فرستاد، آنها پس از بازگشت از حضور امام برای فتنه انگیزی با صدای بلند می گفتند «خداوند بوسیله فرزند پیامبر، خون ما را حفظ کرد و امام دعوت صلح را پذیرفت» سپاهیان که این گفتار دروغ را شنیدند دچار سراسیمگی سختی شدند و به خیمه امام حمله بردند و آن را غارت کردند «3».

-2

تکفیر امام

سیاهی نادانی و بدبختی بر این سپاه بی عقیده و زشت خوی چنان خیمه زد که در میدان گمراهی و شقاوت همچنان می تاختند

و هر گونه سرکشی و گناهی را مرتکب می شدند و کار جهل و سیه دلی را بجائی رسانیدند که بعضی حکم بتکفیر فرزند پیغمبر دادند و جراح بن سنان بقصد کشتن امام به آن حضرت تاخت و فریاد زد:

«ای حسن، تو هم بمانند پدرت مشرک شدی؟!»

گروهی این تجاوز و گستاخی دردناک را بساحت فرزند پیامبرشان دیدند

______________________________
(1)- تاریخ طبری 4/ 122، البدایه و النهایه 8/ 14
(2)- البحار، اعیان الشیعه، تاریخ یعقوبی
(3)- البحار، شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید