- مقدمه مترجم 1
- ارمغان 12
- فراپیش کتاب 13
- بنی هاشم و بنی امیه حسن (ع) و معاویه 14
- اشاره 14
- مقدمه علامه فقید کاشف الغطاء 14
- بیعت 39
- اشاره 39
- قبول بیعت 48
- اشاره 48
- 1- قبول خلافت 50
- اشاره 50
- سوم 51
- دوم 51
- اول 51
- 2- بیعت همگانی 52
- 4- اشتباهات تاریخی 53
- 3- استقرار دولت 53
- اشاره 56
- جنگ سرد 56
- شورای اموی 58
- اشاره 59
- اخطار امام 59
- پاسخ معاویه 60
- اشاره 62
- اخطار عبد اللّه عباس 62
- پاسخ معاویه 62
- نامه ابن عباس به امام 63
- نامه امام به معاویه 68
- اشاره 68
- پاسخ معاویه: 77
- اشاره 83
- اخطار معاویه: 83
- پاسخ امام: 84
- اشاره 85
- اعلان جنگ 85
- بخشنامه معاویه: 87
- اشاره 89
- ترس مردم عراق: 89
- 1- انتخاب عبید اللّه: 95
- 2- تعداد سپاهیان: 96
- اشاره 99
- 3- چگونگی سپاهیان: 99
- 2- خوارج 100
- 1- شیعه 100
- 3- آزمندان 101
- 5- پیروان رؤسای قبایل 101
- 4- شکاکها 101
- اشاره 102
- 1- الحاکم 102
- 2- یعقوبی 102
- 4- اشتباهات تاریخی: 102
- 3- ابن کثیر 103
- 4- طه حسین 104
- اشاره 107
- در مدائن 107
- حوادث مسکن 109
- اشاره 109
- اعزام جاسوسها 110
- پخش رشوه 110
- فریب عبید اللّه 111
- اشاره 111
- خیانت فرمانده 112
- سراسیمگی سپاه 113
- دروغهای گمراه گر 115
- بررسی حوادث 116
- حوادث مدائن 117
- اشاره 117
- ایجاد ترس 118
- بزرگان رشوه خوار 118
- انبوه رشوه خواران 119
- غارت اردوگاه امام 121
- تکفیر امام 122
- سوء قصد به امام 123
- موقعیت خطرناک 125
- اشاره 130
- بررسی صلح 130
- [نظریه سطحی و صاحبان آن] 131
- اشاره 131
- 1- صفدی 132
- 2- دکتر فیلیپ حتی 132
- 5- لامنس 133
- 3- علائلی 133
- 4- «روایت م رونلدس» 133
- اشاره 136
- اشاره 136
- 1- بی انضباطی ارتش 136
- [نمونه هائی از جریانات] 136
- اشاره 137
- الف- اخلالهای حزبی 137
- حزب اموی 137
- حزب خوارج 138
- 2- ناامیدی از غنیمت 140
- اشاره 140
- ب- خستگی از جنگ 140
- 1- جنگ های پیاپی 140
- ج- فقدان نیروهای ارزنده 143
- د- دعوت بصلح 143
- ه- خیانت فرمانده سپاه 144
- و- رشوه های معاویه 145
- ز- شایعات دروغین 147
- 2- نیروی دشمن 148
- اشاره 148
- الف- فرمانبرداری سپاه 148
- ب- سادگی و نابخردی 150
- ج- هم آهنگی 151
- د- قدرت نیروی سپاهی 152
- ه- اطرافیان فریبکار 153
- و- پولهای کلان 154
- 3- ترور امیر المؤمنین 155
- 4- جلوگیری از خونریزی 156
- 5- منت معاویه 157
- 6- حوادث مدائن 157
- 7- حدیث پیامبر 158
- اشاره 161
- 8- عصمت امام 161
- 2- سید بن طاووس 162
- 1- شریف مرتضی 162
- 9- نمایش واقعیت بنی امیه 164
- اشاره 167
- شناخت بنی امیه 167
- ابو سفیان و هند 168
- سخنان پیامبر درباره معاویه 172
- اشاره 175
- 1- دشمنی با پیامبر 175
- 2- تعطیل حدود 177
- 3- تجویز ربا 178
- 5- خطبه قبل از نماز عید 179
- 4- اذان در نماز عید 179
- 7- استعمال عطر در حال احرام 180
- 6- زکاه بر عطایا 180
- 8- استعمال ظروف طلا و نقره 180
- 10- تجاوز بمال مردم 181
- 9- پوشیدن لباس ابریشمی 181
- 11- خریداری دین مردم 181
- 12- هرزگی و بی شرمی 182
- 13- حدیث سازی 187
- اشاره 187
- 13- استلحاق زیاد 198
- نامه معاویه به زیاد 199
- خطبه زیاد 200
- نامه زیاد بمعاویه 201
- نامه معاویه به زیاد 203
- حرکت به دمشق 204
- رسوائی استلحاق 205
- اشاره 206
- ابراز تنفر همگانی 206
- 2- امام حسین (ع) 207
- 1- امام حسن (ع) 207
- 4- عبد الرحمن بن حکم 208
- 3- یونس بن عبید 208
- 5- ابو عریان 211
- 6- ابو بکره 212
- 7- یزید بن مفرغ 213
- 8- حسن بصری 215
- 9- سکتواری 216
- 15- کارگزاران و فرمانداران معاویه 218
- اشاره 218
- 1- سمره بن جندب 219
- 2- بسر بن ارطاه 225
- 3- ابو هریره 227
- اشاره 231
- 4- زیاد بن أبیه 231
- ستمی همه جائی 234
- اشاره 239
- سیاست اهل بیت 239
- سیاست مبنائی 240
- خلافت در نظر اهل بیت 241
- هدفهای برتر 243
- الف- عدالت 243
- اشاره 243
- ب- برابری 244
- ج- آزادی 246
- د- صراحت و راستی 248
- ه- فرمانداران و کارگزاران 252
- و- خدمات سپاهی 254
- ز- سیاست مالی 255
- اشاره 259
- مقررات صلح 259
- مکان صلح 267
- زمان صلح 268
- اشاره 269
- بررسی و تحقیق 269
- 1- عمل بکتاب خدا 271
- 3- امنیت همگانی 271
- 2- مسأله جانشینی 271
- 5- منع اقامه شهادت 272
- 4- نفی عنوان امیر المؤمنین 272
- 7- امنیت عمومی شیعیان 273
- 6- ترک دشنام به امیر المؤمنین (ع) 273
- 8- خراج دارابگرد 274
- 9- امان بخاندان پیامبر 275
- موقعیت امام حسین (ع) 277
- اشاره 290
- معاویه در برابر امام 290
- اشاره 293
- سخنان امام حسن (ع) 293
- متن گفتار امام 294
- موقعیت قیس فرمانده 298
- مخالفان صلح 303
- اشاره 303
- 1- حجر بن عدی 304
- 2- عدی بن حاتم 305
- 3- مسیب بن نجبه 306
- 5- سفیان بن ابی لیلی 308
- 4- مالک بن ضمره 308
- 7- سلیمان بن صرد 309
- 6- بشیر همدانی 309
- 8- عبد اللّه بن زبیر 312
- 9- ابو سعید 313
- 10- یکی از یاران 314
- اشاره 316
- بسوی مدینه 316
- مکتب امام 320
- مهربانی به مستمندان 321
- پناه دهندگی 322
- با حبیب بن مسلمه 325
- جلوگیری از پیوند با امویان 326
- معاویه در مدینه 330
- حزب سیاسی 333
- اشاره 335
- بسوی دمشق 335
- مناظرات امام 338
- پیمان شکنی معاویه 374
- اشاره 374
- اشاره 377
- 1- دشنام به امیر المؤمنین (ع) 377
- اشاره 385
- مخالفان دشنام به علی (ع) 385
- 1- سعد بن ابی وقاص 386
- 3- عبد الله بن عباس 387
- 2- جناب ام السلمه 387
- 4) احنف بن قیس 389
- 5) کثیر بن کثیر 391
- 6) انیس انصاری 392
- 7) زید بن ارقم 392
- 8) ابو بکره 393
- 2- مالیات دارابگرد 394
- 3- دشمنی با شیعیان علی (ع) 394
- اشاره 397
- شهیدان عقیده و ایمان 397
- اشاره 398
- حجر بن عدی 398
- اشاره 406
- یاران شهید حجر 406
- الف- عبد الرحمن 407
- ب- صیفی بن فسیل 408
- ج- قبیصه بن ربیعه 410
- انعکاس فاجعه 412
- اشاره 412
- ب- عایشه 413
- الف، امام حسین (ع) 413
- ج- ربیع بن زیاد 415
- د- حسن بصری 416
- و- معاویه بن خدیج «4» 416
- ه- عبد اللّه بن عمر 416
- رشید هجری 417
- عمرو بن حمق خزاعی 419
- اوفی بن حصن 425
- جویریه بن مسهر عبدی 426
- عبد اللّه بن یحیی حضرمی 427
- جنایات دیگر 428
- اشاره 428
- اشاره 429
- نپذیرفتن شهادت شیعیان 429
- وحشت و زندان 429
- ویرانی خانه شیعیان 429
- 1- محمد بن ابی حذیفه 430
- 2- عبد اللّه بن هاشم مرقال 432
- 3- عبد اللّه بن خلیفه طائی 437
- 4- صعصعه بن صوحان 440
- 5- عدی بن حاتم 446
- 6- جاربه بن قدامه 449
- 1- زرقاء دخت عدی 450
- اشاره 450
- تعقیب زنان شیعه 450
- 2- ام الخیر بارقی 453
- 3- سوده دخت عماره 457
- 4- ام البراء دخت صفوان 460
- 5- بکاره هلالی 461
- 6- اروی دخت حارث 463
- 7- عکرشه دخت اطرش 468
- 8- دارمیه حجونی 470
- کنگره حسینی 473
- بیعت یزید 475
- اشاره 475
- دعوت مغیره 479
- نمایندگان شهرستانها 482
- سفر معاویه بمدینه 493
- سفر دوم بمدینه 499
- گفتار امام حسین (ع) 500
- عایشه و بیعت یزید 503
- زنان و فرزندان امام 505
- اشاره 505
- 1- کراهت شرعی طلاق 507
- 3- بی توجهی به زن خواهی 508
- اشاره 508
- 2- منافاه با روش امام 508
- دروغ پردازی منصور 516
- نادانیهای لامنس 518
- 1- خوله فزاری 519
- اشاره 519
- [شرح حال و اسامی زنان آن حضرت] 519
- 2- جعده دخت اشعث 522
- 3- عایشه خثعمی 524
- اشاره 525
- [فرزندان پسر و دختر امام] 525
- 1- قاسم 526
- 2- ابو بکر 527
- 3- عبد اللّه 527
- 5- حسن 529
- اشاره 531
- پایان دوران 531
- 1- مرگ در اثر بیماری سل 537
- گفته های نادرست 537
- 2- مسمومیت از راه عصا 537
- اشاره 537
- 4- مرگ عادی 538
- 3- مسمومیت در طواف 538
- اشاره 538
- اندرز در بستر مرگ 540
- وصیت به حسین (ع) 543
- وصیت به محمد حنفیه 545
- بسوی رفیق اعلی 548
- تجهیز امام 549
- نماز بر جنازه امام 550
- گروه مشایعین 550
- فتنه بزرگ 551
- اجازه دفن عبد الرحمن بن عوف 554
- در کنار قبر 559
- اشاره 560
- 2- مکه 560
- طنین فاجعه 560
- 1- مدینه 560
- 4- کوفه 561
- 3- بصره 561
- نامه به امام حسین (ع) 563
- شادمانی معاویه 564
- پایان کتاب 567
- مأخذ جلد اول و دوم کتاب زندگانی امام حسن (ع) 569
- «ت» 569
- اشاره 569
- «ب» 569
- «الف» 569
- «خ» 570
- «د» 570
- «ر» 570
- «ث» 570
- «ذ» 570
- «ج» 570
- «ح» 570
- «غ» 571
- «س» 571
- «ز» 571
- «ع» 571
- «ط» 571
- «ش» 571
- «ف» 571
- «ص» 571
- «ن» 572
- «ل» 572
- «ق» 572
- فهرست مطالب جلد دوم 572
- «و» 572
- «ک» 572
- «ی» 572
- «م» 572
بیعت کرد و در این خیانت به افکار عمومی و سرزنش تاریخ اعتنائی نداشت.
-1
و- رشوه های معاویه
با پول میتوان گردن مردان را بزنجیر بندگی کشید و مردم سرزمینها را بفرمان آورد و شعله اندیشه ها را خاموش کرد و دهان نیرومندان را به آب انداخت.
معاویه هم با تکیه بهمین واقعیت تلخ، دست بگشاده دستی زد و ریخت وپاشی عجیب راه انداخت و دین و دل اشراف و سرشناسان عراق را خرید زیرا جز این راهی برای حصول پیروزی نداشت، آنها هم در برابر مشتی پول، به پیشوای بزرگ خود خیانت کردند و در تاریکی شب و روشنائی روز دور از هر
ننگ و عار و بی پروا از خشم خدا بمعاویه پیوستند و این تبهکاری زشت و سیاه، روح عصیان و نافرمانی را در سپاهیان برانگیخت و همگان را سست و سراسیمه کرد.
اکثریت این سپاه سیاه، هدف مقدسی را در این جنگ تعقیب نمی کردند و بسوی سودها و آزهای خود می شتافتند چنانکه یکی از آنها در معرکه جنگ می گفت «هر کس بما پول بدهد بنفع او می جنگیم».
چنانکه شاعری، یک نفر از همین کشته شدگان راه پول را هجو کرده و خطاب به پسرانش میگوید:
پدرتان در راه خدا جهاد نکردبلکه در راه پول کشته شد سپاهیانی که در جنگ هدفی مادی داشته باشند، هرگز در مبارزه اخلاص نمی ورزند و به انقلابشان وفادار نیستند و چنین مردمی برای حکومت خود از بیگانگان خطرناک ترند.
درباره فساد مردم عراق و عشقی که به پول معاویه داشتند همین بس که چون امام حسن در اثر سوء قصد مجروح شد و به مدائن