زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 150

که مطیع محض او بودند و معاویه میتوانست آنها

را بهر کجا که میخواهد بکشاند و بهر کاری هر چند مخالف دین باشد وادارد و به نیروی آنها بهمه آرزوهایش برسد و در شدت اطاعت آنها همین بس که امیر المؤمنین (ع) آرزو میکرد که دو تن از سپاهیان نافرمان خود را با یک نفر از طرفداران معاویه مبادله کند.

-1

ب- سادگی و نابخردی

این روزگار هرزه درای بمعاویه فرصت داد که سپاهیانی را بفرمان آورد که نمونه کاملی از سادگی و بی خردی بودند بطوری که بیشترشان نمی دانستند کدام طرف قباشان درازتر است، تاریخ از نادانی این گروه، حکایتها دارد و نمونه هائی فراوان از حماقت و بی مایگی و ناآگاهیشان را ضبط کرده است، چنانکه می گویند یکی از مردم کوفه پس از جنگ صفین که بر شتر خودش سوار بود وارد دمشق شد و مردی شامی به او درآویخت و گفت:

«این ماده شتر از من است که در صفین از من ربوده ای».

زدوخوردی در بین آنها پا گرفت و دعوا بحدی داغ شد که بمعاویه شکایت بردند و مرد شامی پنجاه نفر گواه آورد که همه شهادت دادند این ماده شتر از اوست، معاویه هم بزیان مرد کوفی حکم کرد و فرمان داد فوری شتر را بمرد شامی بازگرداند، مرد عراقی با نهایت شگفتی به معاویه گفت:

«خدایت اصلاح کند، این شتر نر است نه ماده»

معاویه گفت «فرمانی است که صادر شده».

وقتی که مردم رفتند، معاویه، مرد عراقی را خواست و قیمت شتر را از او پرسید و چند برابر آن قیمت به او بخشید و نیکی ها به او کرد و آنگاه به او گفت:

«به علی بگو، من با صد هزار سپاهی بجنگ او می آیم که