- مقدمه مترجم 1
- ارمغان 12
- فراپیش کتاب 13
- اشاره 14
- بنی هاشم و بنی امیه حسن (ع) و معاویه 14
- مقدمه علامه فقید کاشف الغطاء 14
- اشاره 39
- بیعت 39
- اشاره 48
- قبول بیعت 48
- 1- قبول خلافت 50
- اشاره 50
- دوم 51
- سوم 51
- اول 51
- 2- بیعت همگانی 52
- 4- اشتباهات تاریخی 53
- 3- استقرار دولت 53
- اشاره 56
- جنگ سرد 56
- شورای اموی 58
- اخطار امام 59
- اشاره 59
- پاسخ معاویه 60
- اشاره 62
- اخطار عبد اللّه عباس 62
- پاسخ معاویه 62
- نامه ابن عباس به امام 63
- نامه امام به معاویه 68
- اشاره 68
- پاسخ معاویه: 77
- اخطار معاویه: 83
- اشاره 83
- پاسخ امام: 84
- اعلان جنگ 85
- اشاره 85
- بخشنامه معاویه: 87
- ترس مردم عراق: 89
- اشاره 89
- 1- انتخاب عبید اللّه: 95
- 2- تعداد سپاهیان: 96
- 3- چگونگی سپاهیان: 99
- اشاره 99
- 1- شیعه 100
- 2- خوارج 100
- 4- شکاکها 101
- 5- پیروان رؤسای قبایل 101
- 3- آزمندان 101
- اشاره 102
- 1- الحاکم 102
- 4- اشتباهات تاریخی: 102
- 2- یعقوبی 102
- 3- ابن کثیر 103
- 4- طه حسین 104
- اشاره 107
- در مدائن 107
- اشاره 109
- حوادث مسکن 109
- اعزام جاسوسها 110
- پخش رشوه 110
- اشاره 111
- فریب عبید اللّه 111
- خیانت فرمانده 112
- سراسیمگی سپاه 113
- دروغهای گمراه گر 115
- بررسی حوادث 116
- حوادث مدائن 117
- اشاره 117
- بزرگان رشوه خوار 118
- ایجاد ترس 118
- انبوه رشوه خواران 119
- غارت اردوگاه امام 121
- تکفیر امام 122
- سوء قصد به امام 123
- موقعیت خطرناک 125
- بررسی صلح 130
- اشاره 130
- اشاره 131
- [نظریه سطحی و صاحبان آن] 131
- 1- صفدی 132
- 2- دکتر فیلیپ حتی 132
- 5- لامنس 133
- 4- «روایت م رونلدس» 133
- 3- علائلی 133
- اشاره 136
- 1- بی انضباطی ارتش 136
- [نمونه هائی از جریانات] 136
- اشاره 136
- الف- اخلالهای حزبی 137
- اشاره 137
- حزب اموی 137
- حزب خوارج 138
- 2- ناامیدی از غنیمت 140
- ب- خستگی از جنگ 140
- اشاره 140
- 1- جنگ های پیاپی 140
- ج- فقدان نیروهای ارزنده 143
- د- دعوت بصلح 143
- ه- خیانت فرمانده سپاه 144
- و- رشوه های معاویه 145
- ز- شایعات دروغین 147
- الف- فرمانبرداری سپاه 148
- اشاره 148
- 2- نیروی دشمن 148
- ب- سادگی و نابخردی 150
- ج- هم آهنگی 151
- د- قدرت نیروی سپاهی 152
- ه- اطرافیان فریبکار 153
- و- پولهای کلان 154
- 3- ترور امیر المؤمنین 155
- 4- جلوگیری از خونریزی 156
- 6- حوادث مدائن 157
- 5- منت معاویه 157
- 7- حدیث پیامبر 158
- 8- عصمت امام 161
- اشاره 161
- 1- شریف مرتضی 162
- 2- سید بن طاووس 162
- 9- نمایش واقعیت بنی امیه 164
- اشاره 167
- شناخت بنی امیه 167
- ابو سفیان و هند 168
- سخنان پیامبر درباره معاویه 172
- 1- دشمنی با پیامبر 175
- اشاره 175
- 2- تعطیل حدود 177
- 3- تجویز ربا 178
- 5- خطبه قبل از نماز عید 179
- 4- اذان در نماز عید 179
- 7- استعمال عطر در حال احرام 180
- 6- زکاه بر عطایا 180
- 8- استعمال ظروف طلا و نقره 180
- 9- پوشیدن لباس ابریشمی 181
- 10- تجاوز بمال مردم 181
- 11- خریداری دین مردم 181
- 12- هرزگی و بی شرمی 182
- 13- حدیث سازی 187
- اشاره 187
- 13- استلحاق زیاد 198
- نامه معاویه به زیاد 199
- خطبه زیاد 200
- نامه زیاد بمعاویه 201
- نامه معاویه به زیاد 203
- حرکت به دمشق 204
- رسوائی استلحاق 205
- اشاره 206
- ابراز تنفر همگانی 206
- 1- امام حسن (ع) 207
- 2- امام حسین (ع) 207
- 3- یونس بن عبید 208
- 4- عبد الرحمن بن حکم 208
- 5- ابو عریان 211
- 6- ابو بکره 212
- 7- یزید بن مفرغ 213
- 8- حسن بصری 215
- 9- سکتواری 216
- 15- کارگزاران و فرمانداران معاویه 218
- اشاره 218
- 1- سمره بن جندب 219
- 2- بسر بن ارطاه 225
- 3- ابو هریره 227
- اشاره 231
- 4- زیاد بن أبیه 231
- ستمی همه جائی 234
- اشاره 239
- سیاست اهل بیت 239
- سیاست مبنائی 240
- خلافت در نظر اهل بیت 241
- اشاره 243
- هدفهای برتر 243
- الف- عدالت 243
- ب- برابری 244
- ج- آزادی 246
- د- صراحت و راستی 248
- ه- فرمانداران و کارگزاران 252
- و- خدمات سپاهی 254
- ز- سیاست مالی 255
- مقررات صلح 259
- اشاره 259
- مکان صلح 267
- زمان صلح 268
- اشاره 269
- بررسی و تحقیق 269
- 3- امنیت همگانی 271
- 2- مسأله جانشینی 271
- 1- عمل بکتاب خدا 271
- 4- نفی عنوان امیر المؤمنین 272
- 5- منع اقامه شهادت 272
- 6- ترک دشنام به امیر المؤمنین (ع) 273
- 7- امنیت عمومی شیعیان 273
- 8- خراج دارابگرد 274
- 9- امان بخاندان پیامبر 275
- موقعیت امام حسین (ع) 277
- معاویه در برابر امام 290
- اشاره 290
- اشاره 293
- سخنان امام حسن (ع) 293
- متن گفتار امام 294
- موقعیت قیس فرمانده 298
- اشاره 303
- مخالفان صلح 303
- 1- حجر بن عدی 304
- 2- عدی بن حاتم 305
- 3- مسیب بن نجبه 306
- 4- مالک بن ضمره 308
- 5- سفیان بن ابی لیلی 308
- 7- سلیمان بن صرد 309
- 6- بشیر همدانی 309
- 8- عبد اللّه بن زبیر 312
- 9- ابو سعید 313
- 10- یکی از یاران 314
- اشاره 316
- بسوی مدینه 316
- مکتب امام 320
- مهربانی به مستمندان 321
- پناه دهندگی 322
- با حبیب بن مسلمه 325
- جلوگیری از پیوند با امویان 326
- معاویه در مدینه 330
- حزب سیاسی 333
- اشاره 335
- بسوی دمشق 335
- مناظرات امام 338
- پیمان شکنی معاویه 374
- اشاره 374
- اشاره 377
- 1- دشنام به امیر المؤمنین (ع) 377
- مخالفان دشنام به علی (ع) 385
- اشاره 385
- 1- سعد بن ابی وقاص 386
- 2- جناب ام السلمه 387
- 3- عبد الله بن عباس 387
- 4) احنف بن قیس 389
- 5) کثیر بن کثیر 391
- 7) زید بن ارقم 392
- 6) انیس انصاری 392
- 8) ابو بکره 393
- 2- مالیات دارابگرد 394
- 3- دشمنی با شیعیان علی (ع) 394
- اشاره 397
- شهیدان عقیده و ایمان 397
- حجر بن عدی 398
- اشاره 398
- اشاره 406
- یاران شهید حجر 406
- الف- عبد الرحمن 407
- ب- صیفی بن فسیل 408
- ج- قبیصه بن ربیعه 410
- انعکاس فاجعه 412
- اشاره 412
- الف، امام حسین (ع) 413
- ب- عایشه 413
- ج- ربیع بن زیاد 415
- د- حسن بصری 416
- و- معاویه بن خدیج «4» 416
- ه- عبد اللّه بن عمر 416
- رشید هجری 417
- عمرو بن حمق خزاعی 419
- اوفی بن حصن 425
- جویریه بن مسهر عبدی 426
- عبد اللّه بن یحیی حضرمی 427
- جنایات دیگر 428
- اشاره 428
- نپذیرفتن شهادت شیعیان 429
- اشاره 429
- وحشت و زندان 429
- ویرانی خانه شیعیان 429
- 1- محمد بن ابی حذیفه 430
- 2- عبد اللّه بن هاشم مرقال 432
- 3- عبد اللّه بن خلیفه طائی 437
- 4- صعصعه بن صوحان 440
- 5- عدی بن حاتم 446
- 6- جاربه بن قدامه 449
- 1- زرقاء دخت عدی 450
- اشاره 450
- تعقیب زنان شیعه 450
- 2- ام الخیر بارقی 453
- 3- سوده دخت عماره 457
- 4- ام البراء دخت صفوان 460
- 5- بکاره هلالی 461
- 6- اروی دخت حارث 463
- 7- عکرشه دخت اطرش 468
- 8- دارمیه حجونی 470
- کنگره حسینی 473
- اشاره 475
- بیعت یزید 475
- دعوت مغیره 479
- نمایندگان شهرستانها 482
- سفر معاویه بمدینه 493
- سفر دوم بمدینه 499
- گفتار امام حسین (ع) 500
- عایشه و بیعت یزید 503
- زنان و فرزندان امام 505
- اشاره 505
- 1- کراهت شرعی طلاق 507
- اشاره 508
- 3- بی توجهی به زن خواهی 508
- 2- منافاه با روش امام 508
- دروغ پردازی منصور 516
- نادانیهای لامنس 518
- اشاره 519
- [شرح حال و اسامی زنان آن حضرت] 519
- 1- خوله فزاری 519
- 2- جعده دخت اشعث 522
- 3- عایشه خثعمی 524
- اشاره 525
- [فرزندان پسر و دختر امام] 525
- 1- قاسم 526
- 2- ابو بکر 527
- 3- عبد اللّه 527
- 5- حسن 529
- پایان دوران 531
- اشاره 531
- 1- مرگ در اثر بیماری سل 537
- گفته های نادرست 537
- اشاره 537
- 2- مسمومیت از راه عصا 537
- 4- مرگ عادی 538
- 3- مسمومیت در طواف 538
- اشاره 538
- اندرز در بستر مرگ 540
- وصیت به حسین (ع) 543
- وصیت به محمد حنفیه 545
- بسوی رفیق اعلی 548
- تجهیز امام 549
- نماز بر جنازه امام 550
- گروه مشایعین 550
- فتنه بزرگ 551
- اجازه دفن عبد الرحمن بن عوف 554
- در کنار قبر 559
- اشاره 560
- 2- مکه 560
- طنین فاجعه 560
- 1- مدینه 560
- 4- کوفه 561
- 3- بصره 561
- نامه به امام حسین (ع) 563
- شادمانی معاویه 564
- پایان کتاب 567
- اشاره 569
- «ت» 569
- «ب» 569
- مأخذ جلد اول و دوم کتاب زندگانی امام حسن (ع) 569
- «الف» 569
- «د» 570
- «ر» 570
- «ح» 570
- «خ» 570
- «ذ» 570
- «ج» 570
- «ث» 570
- «غ» 571
- «س» 571
- «ع» 571
- «ط» 571
- «ش» 571
- «ز» 571
- «ف» 571
- «ص» 571
- «ن» 572
- «ی» 572
- «و» 572
- فهرست مطالب جلد دوم 572
- «ق» 572
- «م» 572
- «ک» 572
- «ل» 572
و پراکندگی
عجیبی بود، زیرا حزبها و دار و دسته های مخالف، بنیان ارتش را در هم کوبیده و قدرت خلافت اسلامی و حکومت بنی هاشم را از هم پاشیده بودند ولی بر عکس، سپاه شام دچار چنین گرفتاری خطرناک حزبی نبود و نیروی مخالفی بر ضد حکومت شام در بین ارتش وجود نداشت بلکه آسایش و سازگاری و آرامش بر دمشق و نواحی آن خیمه زده بود و نه در میان سپاه و نه در سراسر شام، آشیانه ای برای خوارج و تبلیغ چیان آنها وجود نداشت که بتوانند مردم را بر ضد حکومت مرکزی برانگیزند و همین همبستگی و هماهنگی داخلی بود که بر نیروی معاویه و گسترش نفوذ و توان او می افزود.
-1
د- قدرت نیروی سپاهی
معاویه همه نیروهای مادی و معنوی خود را برای تجهیز و توان بخشی ارتش خود بکار میبرد و به مجرد اینکه میخواست با امپراطوری روم درگیری پیدا کند با او پیمان ترک مخاصمه بست و باج ها و هدیه های فراوانی پیشکش امپراطور کرد تا جنگی فیما بین در نگیرد و اعصاب سپاهیانش ضعیف نشود، بعلاوه سپاهیانش را برای جنگ و فتوحات بجائی نفرستاد آنها جز نبرد صفین بجنگی نپرداختند و بهمین جهت در آمادگی و نشاط و نیروی خود باقی بودند.
وقتی هم که معاویه به همراه سپاهیان دمشق آماده جنگ با امام حسن (ع) شد بخشنامه ای برای تمام کارگزاران و فرماندارانش در همه نواحی تحت فرمانش فرستاد و از آنها خواست تا نیروهای خود را آماده کنند و برای جنگ با فرزند پیامبر به او پیوندند و در مدتی کوتاه، نیروهائی عظیم و مجهز بسپاه او پیوست و باین ترتیب، سپاهی فراوان و نیرومند و شکوهمند و
فرمانبردار بسوی عراق بسیج