زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 174

در محبت و تحکیم موقعیت معاویه زیاده روی کرد که بر خلاف همه کارگزاران و فرماندارانش که هر سال بحسابهایشان رسیدگی میکرد، حسابی از معاویه نمی خواست و مراقبتی در کارش نمی کرد و هر چه به خلیفه می گفتند که معاویه از طریق امانت انحراف جسته و به سرمایه های عمومی دستبرد می زند و جامه های گرانبهای حریر می پوشد، اعتنائی به این گزارشها نمیکرد و بیشتر به بزرگداشت او می پرداخت و میگفت «معاویه کسرای عرب است».

(1) وقتی که توطئه شورای شش نفری برای پایمال کردن حق خاندان رسول چیده شد در واپسین روزهای زندگی، بازهم عمر بتقویت موقع معاویه پرداخت و روح آز و سرکشی را در او برانگیخت و به اعضای شوری گفت:

«اگر بیکدیگر رشک بردید و به کینه توزی پرداختید و بر ضد یکدیگر نشستید و نقشه کشیدید، معاویه بر شما حکومت خواهد کرد» و در آن وقت، معاویه فرمانروای شام بود. «1»

باید دید چرا عمر در میان آن همه فرمانداران و کارگزارانش فقط معاویه را بر می کشید و توان می بخشید و چرا اعضای شوری را از قدرت و شکوه معاویه می ترسانید؟ در صورتی که اعضای شوری دارای موقعیتهائی ارجمند بودند و (چنانکه گفته می شد) پیامبر بهنگام مرگ از آنها راضی بود، بعلاوه اگر عمر از قدرت و چیرگی معاویه بر اعضای شوری بیم داشت چرا او را در مقام فرمانروائیش ابقا می کرد؟ در اینجا پرسشهای شگفت انگیزی

پیش می آید که باید به آنها جواب بدهند.

(2) بهر حال معاویه در نزد عمر شخصیتی ممتاز و اثربخش داشت و خلیفه به او مهر می ورزید و چون خلافت به عثمان رسید، قدرت