زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 199

او در محله روسپیان که در خارج شهر طائف

بود سکونت داشت که آنجا را دهکده فاحشگان می گفتند «1».

(1) مادر زیاد، چنین زن پلید و بدکاره ای بود ولی معاویه پروائی نداشت که فرزندان روسپی را بخود با نسبت برادری پیوند دهد. علت این استلحاق ننگین را مورخین چنین می نویسند که زیاد بن أبیه از طرف امیر المؤمنین، بر بخشی از فارس حکومت میکرد و پس از شهادت امام (ع)، همچنان زیاد در حکومت خود باقی ماند و معاویه از موقعیت و سرسختی او می ترسید و بیم آن را داشت که بر جانبداری امام حسن بماند و برای حکومت شام خطری جدی پیش آورد، از این روی باو چنین نوشت:

نامه معاویه به زیاد

(2) «از امیر المؤمنین معاویه بن ابی سفیان به زیاد فرزند بندگان، اما بعد تو بنده ای هستی که بناسپاسی نعمت پرداختی و خود را سزاوار رنج و گرفتاری کردی، در صورتی که سپاس از ناسپاسی بهتر است.

درخت از رگ و ریشه اش شناخته می شود و شاخه از اصلش برمی خیزد و تو نه مادری داری و نه پدری و در این گاه بنابودی میگرائی، گمان می کنی که از چنگال قدرت من بیرونی و نیروی حکومت من بتو نمی رسد، دور است که هر اندیشمندی، رأیش درست درآید و ممکن

خوشبخت آنکه پندی در غیر خویش بیابدو در تجربه ها استواری و عبرت آموزد

اگر شعری برایت بفرستم بتو میفهمانم که پوزشها را کنار بگذاری وقتی که سودی بتو نمیرساند (معجم الشعراء ص 173)