زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 207

-1

1- امام حسن (ع)

امام حسن (ع) نامه ای برای زیاد نوشت و زشتی این کار ننگین را برای او بیان داشت و اعلام کرد که اسلام به هیچ وجه چنین کاری را نمی پذیرد، متن نامه چنین است:

«از حسن ع فرزند فاطمه (ع) به زیاد پسر سمیه، اما بعد، پیامبر فرمود، فرزند به فراش زناشوئی وابسته است و زناکار باید سنگسار شود و السلام» «1».

همچنین، امام در حضور معاویه و عمرو عاص و مروان بن حکم به زیاد گفت: زندگانی حسن بن علی(ع) ج 2 223 1 - امام حسن(ع) ..... ص : 223

«ای زیاد ترا با قریش چه نسبت است؟ من برای تو موقعیت درستی نمی شناسم، نه شاخه رویائی داری، نه پیشینه ثابتی و نه خانواده بزرگواری، بلکه مادرت زنی روسپی بود که مردان قریش و بدکاران عرب با او رابطه داشتند و وقتی که بدنیا آمدی عرب برای تو پدری نمی شناخت تا اینکه این معاویه پس از مرگ پدرش ادعای برادریت را کرد، تو چه افتخاری داری؟ برای تو بدکاری سمیه بس است و برای ما افتخار پیوند پیامبر کافی است». «2»

-2

2- امام حسین (ع)

حضرت سید الشهداء، امام حسین (ع) وقتی که دید معاویه دارد بنیانهای اسلامی را در هم می کوبد چهره اش از شدت خشم برافروخت و برای معاویه نامه ای نوشت و تبهکاریهایش را برشمرد و به استلحاق زیاد اعتراض فرمود. متن نامه در این باره چنین است:

«آیا تو نیستی که مدعی برادری با زیادی، زیاد پسر سمیه که

______________________________
(1)- شرح ابی الحدید 4/ 73
(2)- المحاسن و المساوی بیهقی 1/ 58