زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 294

متن گفتار امام

(1) «ستایش خدای راست، آنچنان که هر ستایشگری او را بستاید و گواهی میدهم که خدائی جز او نیست همچنانکه هر گواهی به یگانگی او شهادت میدهد و گواهی میدهم که محمد (ص) بنده و فرستاده اوست که خدایش برای هدایت مردم فرستاد و او را بر وحی خویش امین دانست، درود خدا بر او و خاندانش باد.

اما بعد، بخدا قسم امیدوارم که بلطف و منت خداوندی نسبت به بندگان خدا از هر کس در نصیحت و اندرز صادق تر باشم و کینه مسلمانی را بدل نگیرم و اندیشه بدی بر زبان مردم در سر نپرورانم، بدانید که اتحاد و هم آهنگی اگر چه آن را ناخوش دارید برای شما از پراکندگی و تفرقه هر چند که خواهان آن باشید بهتر است.

بدانید که من بمصالح شما از خود شما آگاه ترم پس با رأی من مخالفت نکنید، خداوند من و شما را بیامرزد و به آنچه محبت و رضایتش در آن است راهنمائی فرماید «1». آنگاه رو به انبوه مردم کرد و گفت:

ای مردم، دقیق ترین زیرکی تقوی است و نابخردانه ترین بی خردی، گناه و نافرمانی است، بخدا قسم اگر در بین جابلق «2» و جابرس «3» (منظور شرق و غرب جهان است، م) بدنبال مردی

______________________________
(1)- ارشاد مفید ص 169
(2)- جابلق بر وزن با درد به روایت ابن عباس ناحیه ای دور در مغرب است و مردم آن از فرزندان عادند (المعجم 3/ 32)
(3)- جابرس شهری در دورترین ناحیه مشرق

است و یهودیان عقیده دارند که فرزندان پیامبرشان حضرت موسی در جنگ طالوت و یا حمله بخت النصر، از برابر دشمن فرار کردند و خداوند که وضع آنها را چنین دید در این سرزمین آنها را فرود آورد بطوری که دست هیچ کس به آنها نمی رسید و زمین در زیر پایشان گردید تا به جابرس رسیدند که طول شب و روزشان مساوی بود و در همانجا اقامت گزیدند و کسی تعداد آنها را جز خداوند نمی دانست و اگر یک نفر از یهودیان میخواست به پیش آنها برود او را می کشتند و می گفتند به نزد ما نیامدی مگر اینکه سنتت فاسد شده باشد و بهمین جهت خون او را حلال می دانستند (المعجم 3/ 33)