زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 312

خشنودیم و از او میخواهیم که رحمت و برکتش را بر ما فرو بارد.

(1) اکنون شما باید تا معاویه زنده است در خانه های خود بمانید و همچون پلاس خانه تان بی حرکت باشید ولی وقتی که معاویه مرد، از خدا میخواهیم که بما در راه هدفمان اراده و استقامت عنایت کند و در کار مبارزه یاریمان بخشد و ما

را بخود وانگذارد زیرا خداوند یاور پرهیزکاران و نیکوکاران است» «1»

امام طی سخنانش یاران خود را تا معاویه زنده است بشکیبائی و آرامی دعوت کرد و علل صلح را چنانکه بتفصیل از آن سخن گفتیم برای آنها بیان داشت.

-2

8- عبد اللّه بن زبیر

عبد اللّه زبیر همان مرد فرومایه و پلیدی است که بدشمنی اهل بیت معروف است، چنین فردی به صلح امام اعتراض کرد و حضرتش را به ترس و زبونی متهم ساخت، امام به او فرمود:

«گمان می کنی من به علت ترس و زبونی با معاویه صلح کردم؟ وای بر تو، چه می گوئی؟، من ترسیدم که پسر دلیرترین مردان عربم و فاطمه پیشوای زنان جهان مرا بدنیا آورده است؟! وای بر تو هرگز ناتوانی و ترس بمن راه ندارد ولی علت صلح من، داشتن یارانی چون تو بود که ادعای دوستی من را می کنید و در دل نابودی من را میخواهید، پس چگونه می توانم باشخاصی مثل تو اطمینان داشته باشم».

پسر زبیر امام را به ترس و ناتوانی متهم کرد ولی هرگز چنین نیست و ترس از کجا به حسن (ع) راه یافته است؟ از سوی پدرش که شیر خدا و رسول اوست یا از نیاکانش که یکی پیامبر است و دیگری ابی طالب پیشوای مکه، یا از دو عموی بزرگوار شهیدش، حمزه