زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 408

ولی هیچ کس بحمایتش برنخاست، معاویه از او روی بگردانید و نامه ای به زیاد نوشت و به او گفت:

«اما بعد، این عنزی بدترین مردی است که بسوی من فرستاده ای پس او را به بدترین کیفری که سزاوار آن است برسان و بوضع دردناکی او را بکش».

وقتی که نامه معاویه به زیاد رسید عبد الرحمن را به ناحیه قس الناطف «1» فرستاد و دستور داد او را زنده بگور کردند و آن شهید بزرگ زنده بزیر خاک رفت «2».

-1

ب- صیفی بن فسیل

صیفی بن فسیل شیبانی از مسلمانان دلاور و بزرگمرد و فداکار و از یاران وفادار حجر بود که از او به نزد زیاد سعایت کردند و آن فرزند زنا بدنبال صیفی فرستاد و هنگامی که روبرویش ایستاد، زیاد از او درباره امیر المؤمنین سؤال کرد تا بهانه ای برای قتلش بدست آورد، پس با آهنگی که از آن خشم و قساوت میجوشید گفت:

- ای دشمن خدا درباره ابو تراب چه میگوئی؟

- من ابو تراب را نمی شناسم.

- تو او را نمی شناسی؟!

- نه نمی شناسم.

- تو علی بن أبی طالب را نمی شناسی.

- چرا.

- هم او ابو تراب است.

- نه، او ابو الحسن و ابو الحسین است.

رئیس پلیس برای آنکه تقرب بیشتری به زیاد پیدا کند با خشم به صیفی رو کرد و گفت:

______________________________
(1)- ناحیه ای است در نزدیک کوفه
(2)- تاریخ طبری 6/ 155