زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 437

زبانه زد ما هم نیزه های تیز را بر او افکندیم «1» معاویه، عبد اللّه را در ترس و هراس نگه داشت در صورتی که او گناهی جز دوستی امیر المؤمنین (ع) نداشت و چنین محبتی را پسر هند از بزرگترین گناهان میدانست و بعضی تواریخ تصریح کرده اند که معاویه عبد اللّه را نبخشید و او را در تاریکی زندان بحبس انداخت.

-1

3- عبد اللّه بن خلیفه طائی

عبد اللّه به دوستی و اخلاص نسبت به امیر المؤمنین (ع) شهرت داشت، او وقتی که امام عازم بصره بود بحضورش رسید و به امام عرضه داشت:

«سپاس خدائی را که حق را به اهلش بازگردانید و در جایگاهش قرار داد و اگر گروهی از این پیروزی ناراحتند بخدا قسم که با محمد (ص) به ستیز پرداخته و بجنگ پیامبر برخاسته اند، خداوند هم فریبشان را بخودشان بازمیگرداند و به گرفتاریهای سوء دچارشان می سازد، بخدا قسم که همراهت همه جا می جنگم تا حق پیامبر را نگهبانی کنم» «2».

سخنان عبد اللّه، دلیل روشنی بر آگاهی دینی و پاکی روح او بود که درست می اندیشید و ایمانی استوار و عقلی سلیم داشت و در نزد امام منزلتی خاص را حائز بود و امام در کارهای بزرگ با او مشورت میفرمود «3».

در فاجعه قتل حجر، عبد اللّه از یاران وفادار او و مخالفان سیاست بنی امیه و همگام انقلاب بر ضد آنها بود، پس از آنکه زیاد، حجر و یارانش را دستگیر کرد بمأمورینش دستور داد تا عبد اللّه را نیز

______________________________
(1)- مروج الذهب 2/ 312- 314 و شرح ابن ابی الحدید
(2)- فوائد، چاپ شده در حاشیه تعلیقات ص 202
(3)- همان مأخذ