زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 449

- مگر روزگار میگذارد که او را فراموش کنم «1».

(1) این گفتار عدی نشان دهنده شدت دوستی و اخلاص او بساحت امیر المؤمنین (ع) است و بهمین جهت بود که معاویه او را آزار میداد و بهراس می انداخت و چنانکه قبلا نوشتیم زیاد بن أبیه او را بجهت حمایت از عبد اللّه بن خلیفه طائی مدتی بزندان انداخت و رعایت شخصیت عالی و موقعیت اجتماعی و مقام معنوی او را نکرد زیرا میخواست بدین وسیله شیعیان علی (ع) را در هم کوبد و نابود کند.

-2

6- جاربه بن قدامه

جاریه بن قدامه سعدی به پیش معاویه رفت و معاویه به او گفت:

- این تو بودی که به همراه علی (ع) بسختی میکوشیدی و آتش جنگ را بر می افروختی و در روستاهای عرب به پنهانی میرفتی و خونشان را میریختی؟

- ای معاویه علی را واگذار، بخدا قسم، ما که او را دوست میداریم دشمن نخواهیم داشت و در یاری و دوستیش بخطا نخواهیم رفت.

- وای بر تو ای جاریه که خاندانت ترا خوار شمردند و نامت را جاریه نهادند.

- تو ای معاویه در نزد خاندانت خوارتری که معاویه ات نام گزاردند «2».

- ای بی مادر.

- مادرم مرا برای شمشیر زدن زائید و همان شمشیرها که

______________________________
(1)- محاسن و مساوی 1/ 32
(2)- کلمه معاویه مؤنث کلاب (سگان) است.