زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 52

خود را از حوادث کنار بکشد و یا متعمداً مردم را در امواج خطرمند روزگار پشت سر نهد و بی اعتنائی پیش گیرد، اگر چه مردم او را تنها بگذارند، بلکه ناگزیر است در این رویدادهای زشت و سیاه از جامعه اسلامی دفاع کند و از مردم بخواهد که برای پایداری حق و زشت شماری تباهی ها قیام کنند همچنانکه حسین (ع) بروزگار خویش چنین کرد «1»

(1) با چنین دلایلی شیخ فقید جناب آل یاسین، ضرورت پذیرائی خلافت امام و لزوم شتاب در قبول دعوت گروهی فراوان از مسلمانان را که بنام او فریاد میزدند مدلل میدارد

و بدون شک اگر امام از مقام خلافت بزیر می آمد و زمام امر امت را از دست می نهاد دچار گرفتاریها و مشکلاتی می شد که هرگز رفع آنها امکان پذیر نبود و پس از آنکه همه مردم برای پذیرائی خلافت او فراهم آمده بودند چه مسئله ای او را از عدم تسریع در قبول خلافت تبرئه می کرد؟

-2

2- بیعت همگانی

جهان اسلامی آن روز بر قبول زمامداری امام حسن اجتماع کرد و همه مردم از سرزمین های دور و نزدیک فرمان امام را پذیرفتند و اطاعت و خضوع در برابر حکومتش را ابراز کردند، در کوفه چهل و دو هزار نفر با شنوائی و پذیرائی با او بیعت کردند، همچنین مردم بصره و مدائن و همگی مردم عراق و حجاز به آنها پیوستند و فارسیان بوسیله زیاد بن أبیه و مردم یمن بدست سردار بیدار و با تدبیر جاریه بن قدامه، قبول بیعت کردند و جز معاویه و یارانش که خلافت علی (ع) را هم نپذیرفت کسی از پذیرش خلافت امام سرپیچی نکرد.

پس خلافت حسن (ع) هم بمانند پدرش با پذیرش همگانی و قبول افکار عمومی انجام یافت