زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 540

اندرز در بستر مرگ

(1) ای جناده، آماده سفر آخرت باش و پیش از مرگ

توشه این راه را مهیا کن و بدان که تو دنیا را میجوئی و مرگ در جستجوی تو است، در این روزی که هستی بار فردائی را که می آید بدوش مگیر و بدان هر چه بیش از بهره خود گردآوری برای دیگران فراهم می آوری و بدان که در حلال دنیا حساب است و در حرامش کیفر است و در گردآوریهای شبهه ناکش بازخواست خواهد بود، سرمایه دنیا را لاشه گندیده ای بدان و باندازه نیازت از آن بهره بردار، که اگر حلال باشد بمیزان ضرورت از آن برداشته و پارسائی کرده ای و اگر حرام باشد سنگینی گناهت کمتر خواهد بود و از مرداری بکمی برداشت کرده ای، و کیفرت در آخرت آسان است.

برای دنیایت چنان باش که گوئی همیشه زنده خواهی ماند و برای آخرتت چنان دقیق باش که گوئی فردا خواهی مرد. اگر میخواهی بدون کمک بستگانت به عزت رسی و بدون قدرت حکومت یابی از خواری نافرمانی خدا به عزت فرمانبری پروردگار بگرای، اگر خواهی همنشینی اختیار کنی با کسی دوستی گزین که دمسازیش برایت افتخار باشد و همیشه نگهبانیت کند و اگر از او کمک خواهی یاریت نماید و سخنت را تصدیق کند و بر جلالت بیفزاید و دست فضیلت بسویت بگشاید و شکستهایت را جبران کند و نیکیهایت را بستاید و آنچه خواهی بتو ببخشد و اگر خاموش مانی بسخن آید و در گرفتاریها یاورت باشد و رنجهائی برایت پدید نیاورد و از راههای گوناگون بر تو نتازد و بخواریت نکشاند و ترا در بهره مندیها بر خود مقدم شمارد «1».