زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 543

پیامبری که حرمت او و خاندانش بر همه مسلمانان واجب بود.

(1) در این وقت درد امام شدت یافت و آن حضرت را اندوه و جزعی فراوان فرا گرفت.

یکی از حاضرین گفت، ای فرزند پیامبر، چرا ناراحت شده اید، مگر جد شما پیامبر و پدرتان علی و مادرتان فاطمه نیست و خودتان پیشوای جوانان بهشت نمی باشید؟

امام با صدائی نرم و آهسته فرمود، از دو چیز می گریم، ترس مرگ و دوری دوستان «1».

-2

وصیت به حسین (ع)

چون درد امام شدت یافت و بیماریش سنگین شد دانست که هنگام سفر آخرت و رحلتش از دنیا نزدیک شده است و برادرش حسین (ع) را فرا خواند تا به او وصیت کند و عهدی با او ببندد، وصیتی را که مورخان شیعه روایت کرده اند با وصیتی که اهل تسنن آورده اند اختلافی فاحش دارد و متن روایت شیعه چنین است:

«این وصیت حسن بن علی به برادرش حسین است که میگوید، گواهی میدهد که خدائی جز خدای یگانه نیست که یکتا و بی همتاست، او را بشایستگی عبادت پرستیده، همتائی برای او در پادشاهیش نیست و بکارگزاری نیاز ندارد، او همه

چیز را به توانائیش آفریده و برای همه چیز اندازه قرار داده است، او از هر کس به عبادت سزاوارتر و به ستایش شایسته تر است، هر کس فرمانش را برد هدایت یافت و آنکه نافرمانیش کرد گمراه شد و هر کس بسوی او بازگشت، راه بسعادت یافت.

من ترا ای حسین ببازماندگان سفارش می کنم و همه فرزندان