زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 550

و عبد الرحمن بن جعفر و علی بن عبد اللّه عباس بهمکاریش پرداختند، حسین (ع) برادرش را غسل داد و حنوط و کفن کرد و تا چشمهایش توانائی داشت در این فاجعه دردناک گریست و سپس فرمود تا جنازه امام شهید را برای نماز بمسجد پیامبر ببرند. «1»

-1

گروه مشایعین

تشییع جنازه امام با گروهی انبوه انجام یافت که مدینه هرگز چنین اجتماعی بخود ندیده بود و عده ای از بنی هاشم بنواحی اطراف مدینه رفتند و مردم را خبر دادند و سیل جمعیت بمدینه سرازیر شد تا بتشییع امام تبرک جویند «2» چنانکه ثعلبه بن مالک درباره کثرت مشایعین می نویسد:

(روزی که امام حسن از دنیا رفت و در بقیع دفن شد چنان گروهی از مردم در تشییع جنازه اش حاضر

شدند که اگر سوزنی انداخته می شد بزمین نمی افتاد) «3» ازدحام مردم چنان بود که قبرستان وسیع بقیع برای آنها تنگ بود و حق هم چنین بود که مردم به احترام فرزند پیامبرشان قیام کنند، امامی که مصالح مردم را در نظر داشت و بناتوانان و درماندگان کمک میکرد و خود را وقف خدمت مردم فرموده بود.

-2

نماز بر جنازه امام

پیکر امام بر روی انگشت مردم بمسجد پیامبر برده شد و بزرگان صحابه و شخصیتهای نامدار اسلامی همه در این تشییع شرکت داشتند و امام حسین (ع) بر پیکر مطهر برادرش نماز خواند و اصحاب

______________________________
(1)- اعیان الشیعه 4/ 80
(2)- تاریخ ابن عساکر 8/ 228
(3)- الاصابه 1/ 330