زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 559

مدفون گردید.

-1

در کنار قبر

سید الشهداء در کنار قبر امام ایستاد و چنان چشم بر او دوخته بود که دیدگانش پلک نمیزد و سوی دیگر را نمی دید و قلبش می گداخت و بمرگ برادر میگریست و سوگمندانه می گفت:

«برحمت خدای درآی ای ابا محمد، این تو بودی که حقیقت را دیدی و شناختی و در برابر گروه باطل گرایان با روشی نیکو و مبارزه ای پنهانی راه خدا را برگزیدی، دنیا و زیبائیها و ناگواریهایش را بدیده تحقیر نگریستی و با دستی پاک و خاندانی پاکیزه در دنیا زیستی و از آن گذشتی، و فریبکاریها و خیانت دشمنانت را به آسانی رد کردی و پاسخ گفتی و این مایه شگفتی نیست، زیرا تو از دودمان رسالتی، که از پستان حکمت نوشیده ای و اکنون بسوی روح و ریحان و بهشت نعمت خیز پرواز کردی، خدای پاداش تو و ما را در این سوک و مصیبت، بزرگ دارد و بما شکیبائی عنایت فرماید».

پس در کنار قبر نشست و با سرشک دیده آن مضجع پاک را آبیاری کرد و این اشعار را خواند:

آیا بسر و محاسنم عطر و روغن بمالم و چهره تو بر خاک و پیکرت در کفن باشد

آیا آب گوارای ابر و چشمه را بیاشامم ولی درون تو از آتش زهر برافروخته باشد

آیا از دوست داشتنی های دنیا بهره گیرم چیزهائی که در برابر حب تو ناچیز است

من بر تو میگریم مادام

که کبوتران آشیانه دارندو در باغهای حجاز شاخه ها سبز میشود

غریب است و همه سوی حجاز بر گرد اویند ص:607 بلی هر کس که زیر خاک باشد غریب است بازماندگان پس از مرگ او شادمان نیستند

هر جوانمردی از مرگ بهره ای دارد

غارت زده آن نیست که سرمایه اش برودبلکه آنست که برادرش را در خاک دفن کند

گریه ام دراز و اشکم فراوانست تو از من دوری و مزارت نزدیکست

خویشان سوگوارت در اندیشه ترا میخوانندو آن کس که در زیر خاک است خویشی ندارد «1».

(1) برادر سوگوار و دردمندش محمد حنفیه هم بکنار قبر امام آمد، چنانکه گوئی در حال مرگ است و نفس سوزانش احساس میشود و در قلب شکسته اش جز برای درد و اندوه جائی نبود و از سخنانش شربت تلخ اندوه میریخت که می گفت:

«رحمت خدای ارزانیت باد ای ابا محمد، بخدا قسم اگر زندگی را بسختی گذراندی ولی به آرامی و راحتی جان سپردی، روح نیکوئی بدنت را آباد داشت و بدنی نیکو در کفنت جای گرفته و چه کفن خوبی را قبرت در برگرفته است، چرا چنین نباشد که تو از دودمان هدایت و هم پیمان پرهیزگاران و چهارمین اصحاب کسائی، نیایت محمد مصطفی و پدرت علی مرتضی و مادرت فاطمه زهرا و عمویت جعفر طیار در بهشت جاوید است، از دست حق غذا خوردی و در دامان اسلام پرورش یافتی و از پستان ایمان شیر خوردی پس در زندگی و مرگت پاک و پاکیزه ای ما بدان جهت ترا در زندگی دوست میداشتیم و در انتخاب توبه امامت تردیدی نداشتیم که تو و برادرت پیشوای جوانان بهشتید، سلام ما بتو باد ای ابا

محمد «2»».

______________________________
(1)- مقتل الحسین 1/ 142 و گفته شده که این اشعار را محمد حنفیه سروده است.
(2)- زهر الآداب 1/ 55، تاریخ یعقوبی 2/ 200