زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 563

نامه به امام حسین (ع)

(1) بزرگان و سرشناسان کوفه در خانه سلیمان بن صرد خزاعی گرد آمدند و نامه تسلیتی به امام حسین (ع) نوشتند و ضمن ابراز اندوه از چنین مصیبت بزرگی، مراتب دوستی و اخلاص و فرمانبرداری خود را بحضرتش چنین ابراز داشتند:

«بسم اللّه الرحمن الرحیم، به حسین بن علی، از سوی شیعیانش و شیعیان پدرش امیر المؤمنین علیه السلام

سلام علیک، بر تو خدائی را می ستائیم که خدائی جز او نیست، اما بعد خبر درگذشت حسن بن علی بما رسید سلام بر او باد، روی که بدنیا آمد و روزی که از دنیا رفت و روزی که زنده مبعوث شود، خدایش ببخشاید و

نیکی هایش را بپذیرد و او را به نیایش، پیامبر خدا برساند، و تو را در این مصیبت پاداش دهد و پس از او چنین ضایعه ای را جبران فرماید، او بسوی خدا رفت و ما هم از خدائیم و بسوی او بازمیگردیم. مصیبت بزرگی بهمه این امت و خاصه بتو و شیعیانت رسید که فرزند وصی و پسر دختر پیامبر و پرچم هدایت و چراغ بلاد اسلامی که همه به او امید داشتند تا روش شایسته کاران را بازگرداند از دنیا رفت، پس در این سوک، شکیبا باش، خدایت برحمت فراوان مخصوص گرداند که شکیبائی نشانه اراده در کارهاست، اکنون تو جانشین اوئی و خدای مردمان را برهبری تو هدایت می کند، ما شیعیان در این مصیبت بزرگ با تو شریکیم و در اندوه و شادمانیت همراه و در مسیر پیشوائیت همگامیم و در انتظار فرمانت هستیم، خدای، سینه ات را بگشاید و نامت را بکند گرداند و پاداشت را بزرگ فرماید و بر تو ببخشاید و حقت را بتو بازگرداند و السلام». «1»