- مقدمه مترجم 1
- ارمغان 12
- فراپیش کتاب 13
- اشاره 14
- مقدمه علامه فقید کاشف الغطاء 14
- بنی هاشم و بنی امیه حسن (ع) و معاویه 14
- بیعت 39
- اشاره 39
- قبول بیعت 48
- اشاره 48
- اشاره 50
- 1- قبول خلافت 50
- سوم 51
- دوم 51
- اول 51
- 2- بیعت همگانی 52
- 4- اشتباهات تاریخی 53
- 3- استقرار دولت 53
- اشاره 56
- جنگ سرد 56
- شورای اموی 58
- اشاره 59
- اخطار امام 59
- پاسخ معاویه 60
- اشاره 62
- پاسخ معاویه 62
- اخطار عبد اللّه عباس 62
- نامه ابن عباس به امام 63
- اشاره 68
- نامه امام به معاویه 68
- پاسخ معاویه: 77
- اشاره 83
- اخطار معاویه: 83
- پاسخ امام: 84
- اشاره 85
- اعلان جنگ 85
- بخشنامه معاویه: 87
- اشاره 89
- ترس مردم عراق: 89
- 1- انتخاب عبید اللّه: 95
- 2- تعداد سپاهیان: 96
- اشاره 99
- 3- چگونگی سپاهیان: 99
- 1- شیعه 100
- 2- خوارج 100
- 5- پیروان رؤسای قبایل 101
- 3- آزمندان 101
- 4- شکاکها 101
- اشاره 102
- 1- الحاکم 102
- 4- اشتباهات تاریخی: 102
- 2- یعقوبی 102
- 3- ابن کثیر 103
- 4- طه حسین 104
- اشاره 107
- در مدائن 107
- حوادث مسکن 109
- اشاره 109
- اعزام جاسوسها 110
- پخش رشوه 110
- اشاره 111
- فریب عبید اللّه 111
- خیانت فرمانده 112
- سراسیمگی سپاه 113
- دروغهای گمراه گر 115
- بررسی حوادث 116
- اشاره 117
- حوادث مدائن 117
- بزرگان رشوه خوار 118
- ایجاد ترس 118
- انبوه رشوه خواران 119
- غارت اردوگاه امام 121
- تکفیر امام 122
- سوء قصد به امام 123
- موقعیت خطرناک 125
- اشاره 130
- بررسی صلح 130
- اشاره 131
- [نظریه سطحی و صاحبان آن] 131
- 2- دکتر فیلیپ حتی 132
- 1- صفدی 132
- 3- علائلی 133
- 4- «روایت م رونلدس» 133
- 5- لامنس 133
- 1- بی انضباطی ارتش 136
- اشاره 136
- اشاره 136
- [نمونه هائی از جریانات] 136
- اشاره 137
- الف- اخلالهای حزبی 137
- حزب اموی 137
- حزب خوارج 138
- 2- ناامیدی از غنیمت 140
- ب- خستگی از جنگ 140
- اشاره 140
- 1- جنگ های پیاپی 140
- ج- فقدان نیروهای ارزنده 143
- د- دعوت بصلح 143
- ه- خیانت فرمانده سپاه 144
- و- رشوه های معاویه 145
- ز- شایعات دروغین 147
- الف- فرمانبرداری سپاه 148
- اشاره 148
- 2- نیروی دشمن 148
- ب- سادگی و نابخردی 150
- ج- هم آهنگی 151
- د- قدرت نیروی سپاهی 152
- ه- اطرافیان فریبکار 153
- و- پولهای کلان 154
- 3- ترور امیر المؤمنین 155
- 4- جلوگیری از خونریزی 156
- 5- منت معاویه 157
- 6- حوادث مدائن 157
- 7- حدیث پیامبر 158
- 8- عصمت امام 161
- اشاره 161
- 2- سید بن طاووس 162
- 1- شریف مرتضی 162
- 9- نمایش واقعیت بنی امیه 164
- اشاره 167
- شناخت بنی امیه 167
- ابو سفیان و هند 168
- سخنان پیامبر درباره معاویه 172
- 1- دشمنی با پیامبر 175
- اشاره 175
- 2- تعطیل حدود 177
- 3- تجویز ربا 178
- 5- خطبه قبل از نماز عید 179
- 4- اذان در نماز عید 179
- 6- زکاه بر عطایا 180
- 7- استعمال عطر در حال احرام 180
- 8- استعمال ظروف طلا و نقره 180
- 10- تجاوز بمال مردم 181
- 9- پوشیدن لباس ابریشمی 181
- 11- خریداری دین مردم 181
- 12- هرزگی و بی شرمی 182
- اشاره 187
- 13- حدیث سازی 187
- 13- استلحاق زیاد 198
- نامه معاویه به زیاد 199
- خطبه زیاد 200
- نامه زیاد بمعاویه 201
- نامه معاویه به زیاد 203
- حرکت به دمشق 204
- رسوائی استلحاق 205
- اشاره 206
- ابراز تنفر همگانی 206
- 2- امام حسین (ع) 207
- 1- امام حسن (ع) 207
- 3- یونس بن عبید 208
- 4- عبد الرحمن بن حکم 208
- 5- ابو عریان 211
- 6- ابو بکره 212
- 7- یزید بن مفرغ 213
- 8- حسن بصری 215
- 9- سکتواری 216
- 15- کارگزاران و فرمانداران معاویه 218
- اشاره 218
- 1- سمره بن جندب 219
- 2- بسر بن ارطاه 225
- 3- ابو هریره 227
- اشاره 231
- 4- زیاد بن أبیه 231
- ستمی همه جائی 234
- اشاره 239
- سیاست اهل بیت 239
- سیاست مبنائی 240
- خلافت در نظر اهل بیت 241
- هدفهای برتر 243
- اشاره 243
- الف- عدالت 243
- ب- برابری 244
- ج- آزادی 246
- د- صراحت و راستی 248
- ه- فرمانداران و کارگزاران 252
- و- خدمات سپاهی 254
- ز- سیاست مالی 255
- اشاره 259
- مقررات صلح 259
- مکان صلح 267
- زمان صلح 268
- اشاره 269
- بررسی و تحقیق 269
- 3- امنیت همگانی 271
- 1- عمل بکتاب خدا 271
- 2- مسأله جانشینی 271
- 4- نفی عنوان امیر المؤمنین 272
- 5- منع اقامه شهادت 272
- 7- امنیت عمومی شیعیان 273
- 6- ترک دشنام به امیر المؤمنین (ع) 273
- 8- خراج دارابگرد 274
- 9- امان بخاندان پیامبر 275
- موقعیت امام حسین (ع) 277
- معاویه در برابر امام 290
- اشاره 290
- اشاره 293
- سخنان امام حسن (ع) 293
- متن گفتار امام 294
- موقعیت قیس فرمانده 298
- مخالفان صلح 303
- اشاره 303
- 1- حجر بن عدی 304
- 2- عدی بن حاتم 305
- 3- مسیب بن نجبه 306
- 5- سفیان بن ابی لیلی 308
- 4- مالک بن ضمره 308
- 6- بشیر همدانی 309
- 7- سلیمان بن صرد 309
- 8- عبد اللّه بن زبیر 312
- 9- ابو سعید 313
- 10- یکی از یاران 314
- اشاره 316
- بسوی مدینه 316
- مکتب امام 320
- مهربانی به مستمندان 321
- پناه دهندگی 322
- با حبیب بن مسلمه 325
- جلوگیری از پیوند با امویان 326
- معاویه در مدینه 330
- حزب سیاسی 333
- بسوی دمشق 335
- اشاره 335
- مناظرات امام 338
- پیمان شکنی معاویه 374
- اشاره 374
- اشاره 377
- 1- دشنام به امیر المؤمنین (ع) 377
- مخالفان دشنام به علی (ع) 385
- اشاره 385
- 1- سعد بن ابی وقاص 386
- 2- جناب ام السلمه 387
- 3- عبد الله بن عباس 387
- 4) احنف بن قیس 389
- 5) کثیر بن کثیر 391
- 7) زید بن ارقم 392
- 6) انیس انصاری 392
- 8) ابو بکره 393
- 2- مالیات دارابگرد 394
- 3- دشمنی با شیعیان علی (ع) 394
- اشاره 397
- شهیدان عقیده و ایمان 397
- حجر بن عدی 398
- اشاره 398
- یاران شهید حجر 406
- اشاره 406
- الف- عبد الرحمن 407
- ب- صیفی بن فسیل 408
- ج- قبیصه بن ربیعه 410
- انعکاس فاجعه 412
- اشاره 412
- الف، امام حسین (ع) 413
- ب- عایشه 413
- ج- ربیع بن زیاد 415
- د- حسن بصری 416
- و- معاویه بن خدیج «4» 416
- ه- عبد اللّه بن عمر 416
- رشید هجری 417
- عمرو بن حمق خزاعی 419
- اوفی بن حصن 425
- جویریه بن مسهر عبدی 426
- عبد اللّه بن یحیی حضرمی 427
- جنایات دیگر 428
- اشاره 428
- نپذیرفتن شهادت شیعیان 429
- اشاره 429
- وحشت و زندان 429
- ویرانی خانه شیعیان 429
- 1- محمد بن ابی حذیفه 430
- 2- عبد اللّه بن هاشم مرقال 432
- 3- عبد اللّه بن خلیفه طائی 437
- 4- صعصعه بن صوحان 440
- 5- عدی بن حاتم 446
- 6- جاربه بن قدامه 449
- 1- زرقاء دخت عدی 450
- تعقیب زنان شیعه 450
- اشاره 450
- 2- ام الخیر بارقی 453
- 3- سوده دخت عماره 457
- 4- ام البراء دخت صفوان 460
- 5- بکاره هلالی 461
- 6- اروی دخت حارث 463
- 7- عکرشه دخت اطرش 468
- 8- دارمیه حجونی 470
- کنگره حسینی 473
- اشاره 475
- بیعت یزید 475
- دعوت مغیره 479
- نمایندگان شهرستانها 482
- سفر معاویه بمدینه 493
- سفر دوم بمدینه 499
- گفتار امام حسین (ع) 500
- عایشه و بیعت یزید 503
- زنان و فرزندان امام 505
- اشاره 505
- 1- کراهت شرعی طلاق 507
- اشاره 508
- 2- منافاه با روش امام 508
- 3- بی توجهی به زن خواهی 508
- دروغ پردازی منصور 516
- نادانیهای لامنس 518
- 1- خوله فزاری 519
- اشاره 519
- [شرح حال و اسامی زنان آن حضرت] 519
- 2- جعده دخت اشعث 522
- 3- عایشه خثعمی 524
- اشاره 525
- [فرزندان پسر و دختر امام] 525
- 1- قاسم 526
- 2- ابو بکر 527
- 3- عبد اللّه 527
- 5- حسن 529
- پایان دوران 531
- اشاره 531
- 1- مرگ در اثر بیماری سل 537
- گفته های نادرست 537
- اشاره 537
- 2- مسمومیت از راه عصا 537
- 4- مرگ عادی 538
- اشاره 538
- 3- مسمومیت در طواف 538
- اندرز در بستر مرگ 540
- وصیت به حسین (ع) 543
- وصیت به محمد حنفیه 545
- بسوی رفیق اعلی 548
- تجهیز امام 549
- گروه مشایعین 550
- نماز بر جنازه امام 550
- فتنه بزرگ 551
- اجازه دفن عبد الرحمن بن عوف 554
- در کنار قبر 559
- طنین فاجعه 560
- اشاره 560
- 1- مدینه 560
- 2- مکه 560
- 4- کوفه 561
- 3- بصره 561
- نامه به امام حسین (ع) 563
- شادمانی معاویه 564
- پایان کتاب 567
- مأخذ جلد اول و دوم کتاب زندگانی امام حسن (ع) 569
- اشاره 569
- «ب» 569
- «الف» 569
- «ت» 569
- «ح» 570
- «د» 570
- «ج» 570
- «خ» 570
- «ث» 570
- «ذ» 570
- «ر» 570
- «غ» 571
- «ز» 571
- «س» 571
- «ع» 571
- «ش» 571
- «ط» 571
- «ف» 571
- «ص» 571
- «م» 572
- «ق» 572
- فهرست مطالب جلد دوم 572
- «و» 572
- «ی» 572
- «ن» 572
- «ل» 572
- «ک» 572
اعتماد خود را که به زیرکی و چیره دستی آنها اطمینانی خاص داشت برگزید یکی از آنها از قبیله حمیر بود که به کوفه اعزام شد و دیگری که از بنی القین بود عازم بصره شد.
وقتی که جاسوسان به محل مأموریت خود وارد شدند و اجرای برنامه های تعیین شده را آغاز کردند، بزودی نقشه های آنها بر ملا شد و پلیس شهری آنها را دستگیر کرد.
حمیری را بحضور امام آوردند و امام دستور قتل او را صادر فرمودند و دیگری هم بحضور حاکم بصره که عبد الله عباس بود آورده شد و عبد اللّه فرمان داد او را اعدام کردند.
-1
اخطار امام
اشاره
پس از ظهور این تجاوز آشکار، امام طی نامه ای
به معاویه اخطار کرد و به تهدید او پرداخت و معاویه را به اعلان جنگ وعده داد، باین شرح:
(اما بعد، تو جاسوسهائی بسوی من فرستادی و به دسیسه پرداختی مثل اینکه آرزومند جنگ هستی و بدون شک بخواست خداوندی بچنین خطری خواهی افتاد، بمن گزارش داده اند که تو خود را آماده کاری می کنی که آدمهای خردمند هرگز به آن دست نمی زنند، تو در این باره مثل کسی هستی که درباره اش گفته اند:
ما و آنان که به همراه ما جان می سپارند چون کسی هستند که راه می پیماید و شب می آرامد تا سحرگاه براه افتد و به آن کس که راهی دیگر را می پیماید بگوی تو هم راه ما را برگزین که بزودی به آن خواهی رسید در این نامه ها اراده و درست اندیشی امام بخوبی لمس میشود و تصمیم امام بر شروع جنگ، در صورتی که معاویه بر سرکشی خود پافشاری کند و در گناه و تمردش باقی بماند مشخص میگردد، امام در این نامه همچنین از خوش حالی معاویه در شهادت امیر المؤمنین