زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 62

هرگز از دشمنش چنین ستایشی نمی کرد.

-1

اخطار عبد اللّه عباس

اشاره

عبد اللّه عباس هم که از طرف امام، حکومت بصره را داشت نامه ای به معاویه نوشت و اعزام جاسوسان و خبرگزاران را به کوفه و بصره زشت شمرد و معاویه را از چنین تجاوزکاریهای آشکار بر حذر داشت و تهدید کرد، به این شرح:

تو از بنی القین جاسوسی به بصره فرستادی تا اخباری بدست آورد و برای تو بفرستد و با این خلافکاری خواستی بما چیرگی یابی و به آرزوهایت برسی، کردار تو درست بمانند شعری است که أمیّه بن

ابی الصلت گفته است «1»

بجان تو، من و خزاعی وارد می شویم مثل گوسفندی که سحرگاه گورش را بدست خودش میکند

و کارد تیزی را بدست خودش برمی انگیزدو آخر شب با همان کارد کشته میشود

تو گروهی را شماتت می کنی که دوست تو هستندو نابود شدند و روز سختی بر آنها درآمد «2» (2)

پاسخ معاویه

معاویه در پاسخ نامه ابن عباس هم به فریبکاری پرداخت و کوشید تا کردار زشت خود را بپوشاند و به او چنین جواب داد (اما بعد، حسن (ع) هم مثل تو نامه ای برای من نوشت و مرا آماج

______________________________
(1)- در رساله جمهره العرب نامش امیه بن اسکر آمده است و او از اقدام طارق که موجب شد پیامبر بر قبیله او پیروز شود اندوهناک شد و این اشعار را که معاویه بآن مثل زده است سرود
(2)- الاغانی (ج 8 ص 62) شرح ابن ابی الحدید (ج 4 ص 12)