زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 68

بدون شک

چنین نامه ای را که دانشمند بزرگوار امت یعنی ابن عباس بسوی امام فرستاد اثری نیکو بجا گذاشت زیرا او امام را به پیکار بر ضد معاویه و به مقاومت در برابر طغیانش برمی انگیخت و اعلان جنگ را واجب می شمرد.

(1) زندگانی حسن بن علی(ع) ج 2 72 نامه امام به معاویه ..... ص : 72

نامه امام به معاویه

اشاره

امام نامه دیگری به معاویه نوشت و او را دعوت به قبول بیعت و اطاعت از مقام خلافت کرد و از او خواست که چون دیگر مسلمانان در دائره مجتمع اسلامی قرار گیرد و این نامه را بوسیله دو نفر از شخصیتهای ممتاز و سرشناس مسلمان که مورد اعتماد همگان بودند بشام فرستاد، این دو نفر یکی حارث بن سوید تمیمی «1» و دیگری جندب الازدی «2» بود متن نامه چنین است:

(از بنده خدا، حسن امیر المؤمنین به معاویه پسر ابی سفیان.

اما بعد، خداوند محمد (ص) را برانگیخت با صفت مشخص رحمه للعالمین، و بدست او حق را آشکار کرد و شرک را برانداخت و عرب را بطور عموم و قریش را خصوصاً عزت بخشید و فرمود

______________________________
(1)- حارث بن سوید تمیمی، کینه اش ابو عائشه است او از راویانی است که روایاتی از صحابه پیغمبر از جمله حضرت علی (ع) و ابن مسعود نقل کرده است و گروهی از محدثین مورد اعتماد هم از او روایاتی بیان داشته و مقام او را بزرگ شمرده اند ابن معین می گوید او محدثی قابل اعتماد بود، و دیگری می گوید او روایات معتبری از علی ع نقل کرده است و مکانت او را می ستاید و در موقعیت او کافی است که امام حسن او را معتمد خود دانسته

و بسفارت بسوی شام فرستاده است او در اواخر دوران عبد اللّه زبیر درگذشت (تهذیب التهذیب ج 2)

(2)- ابو عبد اللّه جندب الازدی یکی از صحابه است که از پیغمبر نقل کرد که فرمود (حد جادوگر این است که او را بشمشیر بکشند) و از گروهی از صحابه پیغمبر از جمله علی ع و سلمان فارسی روایاتی آورده که گروهی دیگر این روایات را از او نقل کرده اند و ابن حیان او را از ثقات تابعین می شمارد او در آخر خلافت معاویه وفات کرد (تهذیب التهذیب ج 2)