زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 77

میشود و ابرها پراکنده می گردند.)

پس، خاندان پیغمبر بمنظور نگهبانی اسلام و رعایت مصلحت مسلمین، دست از خواستاری حق خود برداشتند و مردم را بجنگ و کشیدن شمشیر برنیانگیختند و تسلیم امر خدائی شدند.

(1) 3- امام در نامه اش بشدت ابراز شگفتی می کند که شخصی همچون معاویه میخواهد خود را بجانشینی پیامبر جا بزند و با فرزند او بستیزه پردازد در صورتی که او از همان دار و دسته ای است که دنیا را بجنگ با پیامبر به آتش کشیدند و آئین جاهلی و کینه ورزیهای قومی را بر او شورانیدند و چگونه اکنون میخواهد با فرزند پیامبر که یادگار وارث و جانشین اوست ستیزه کند و همین شگفتی را علی «ع» هم در برخورد معاویه با خلافت اسلامی داشت که چگونه معاویه که هیچ فضیلتی در اسلام ندارد و اثری پسندیده از خود نسبت به اسلام باقی نگذارده با کدام حقی و اقدام شایسته ای خود را شایسته احراز این مقام بزرگ و مقدس میداند؟

(2) امام به معاویه تذکر میدهد که پس از شهادت علی «ع» همه مسلمانان، خلافت او را پذیرفته و تسلیم فرمانش شده اند و این حقیقت بایستی برای معاویه حجتی باشد که آن را بپذیرد و مانند، دیگر مسلمانان به حقیقت و منطق و صواب تسلیم شود.

-3

پاسخ معاویه:

معاویه در برابر نامه امام، بازهم به فریب و نیرنگ دست زد و نامه ای باین شرح در پاسخ امام نگاشت: «اما بعد،

آنچه درباره پیامبر نوشته بودی، دانستم، و معتقدم که او از همه پیشینیان و آیندگان، بداشتن فضائل شایسته تر است، از اختلاف مسلمانان پس از درگذشت پیامبر سخن گفته بودی و بتصریح به تهمت أبو بکر و عمر و ابو عبیده امین و مهاجرین شایسته پرداخته بودی و از این