زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 84

«اگر کسی بتو امانتی سپرد به آن وفا کن تا پس از مرگ ترا امین بخوانند.

اگر دوستت بی نیاز بود به او رشک مبر و اگر در سرمایه فانی شده بود به او جفا مکن».

و پس از من خلافت بتو خواهد رسید که از هر کس شایسته تری و السلام).

گمان میرود این نامه را که رنگی تهدید گونه دارد معاویه هنگامی به امام نوشته است که با سرداران سپاه عراق روابطی مستحکم برقرار کرده و آنها اجرای نقشه های خائنانه معاویه را تعهد کرده اند و مسلم است که معاویه تا چنین روابطی با آنها برقرار نکند و از عدم همکاریشان با امام مطمئن نشود چنین نامه ای نمی نویسد.

-1

پاسخ امام:

امام اعتنائی به تهدیدهای معاویه نکرد و در پاسخ به درست اندیشی و پافشاری در جنگ پرداخت، به این شرح: (اما بعد، نامه ات بمن رسید در آن هر چه خواسته ای گفته ای من بتو پاسخی نمی گویم زیرا می ترسم بر سرکشی خود بیفزائی و بخدا از چنین چیزی پناه میبرم، بیا و از حق پیروی کن و نیک میدانی که من سزاوار آنم و این گناهی بر من است که سخنی بدروغ بگویم و السلام).

و این آخرین نامه ای است که بین امام و معاویه مبادله شد و پس از آن معاویه دانست که فریب و نیرنگ او اثری نخواهد داشت و

اشتباهکاریهای سیاسی او سودی نخواهد بخشید و فهمید که امام آماده جنگ است و ناگزیر او هم برای جنگ مهیا شد و بتهیه وسائل نبرد پرداخت.