زندگانی حسن بن علی علیه السلام جلد 2 صفحه 88

بدیگر مسلمانان، درود بر شما، من خدائی را بر شما می ستایم که خدائی جز او نیست، اما بعد خداوندی را سپاس می گویم که دشمن شما و قاتلان خلیفه شما را از میان برداشت، خداوند بلطف خودش، مردی از بندگانش را وادار کرد تا ناگهانی علی بن أبی طالب را بکشد و پس از او یارانش همه پراکنده شدند و به اختلاف افتادند، اکنون نامه هائی از بزرگان و اشراف آنها بمن رسیده که همگی برای خود و قبیله شان از من امان خواسته اند، پس تا نامه من بشما رسید با تمام وسائل و افراد سپاه و آمادگی کامل بسوی من شتاب کنید که بحمد الله بخونخواهی و آرزوی خویش خواهید رسید و خداوند سرکشان و دشمنان شما را نابود خواهد کرد و السلام علیکم و رحمه اللّه و برکاته».

(1) کارگزاران و فرمانداران معاویه به محض وصول این بخشنامه، بتحریک مردم پرداختند و آنها را به قیام و آمادگی جنگ با ریحانه رسول و فرزند گرامیش واداشتند و در مدتی کوتاه، نیروئی سهمگین و منظم به معاویه پیوست که در تعداد و وسیله و اسلحه و آمادگی هیچ گونه نقصی نداشت.

وقتی که این نیروی سهمگین از سپاهیان منظم فراهم آمد و طمعکاران بی آزرمی که جز پول هیچ چیز دیگری را تقدیس نمی کردند با معاویه همراه شدند، معاویه آنها را بسوی عراق بسیج داد و خود شخصا فرماندهی کل سپاه را بعهده گرفت و ضحاک بن قیس فهری را بجای خود در

شام گذاشت، تعداد سپاهیان معاویه به شصت هزار نفر رسید و بعضی بیشتر از این گفته اند علاوه بر اینکه، سپاهیان شام گوش بفرمان معاویه بودند و همگی امرش را می پذیرفتند و مجری خواست او بودند و اقرار داشتند که هرگز نباید با او مخالفت کنند و فرمانش را نبرند.

معاویه به همراهی سپاه انبوهش بیابانها را درنوردید تا به جسر