زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 107

ولی آنان که امروز مقام خلافت را بچنگ گرفته اند فاقد این امتیازات و عظمت ها و نبوغها هستند و آنان را بر دیگر مسلمانان فرقی و مزیتی نیست و این علی (ع) است که شایسته مقام رهبری است. مسلّم با اینهمه بخشندگیها و بزرگواریها که نخستین انسان است در علم و فقه و اندیشه که همگان

بهنگام بروز مشکلات بحضرتش پناه می آورند و از او یاری میخواهند.

در این صورت پس چرا مردم از قبول زمامداری او کناره جستند؟

علت را در این می یابیم که سینه های مهاجرین از حسد گدازان چون کانونی از آتش زبانه می زد، و این حسد است که ستیز و کینه می زاید و مردم را در خطرناکترین شرور زندگی می افکند اینجاست که برای توجیه کار ناشایسته خویش می گویند:

پیامبر و پیشوائی در خاندانی واحد فراهم نمی آید!!

آخر چه مانعی دارد که این هر دو مقام از جهت کمال و فضیلت در خاندانی یگانه فراهم آید و عقل و عرف چگونه میتواند انکار این مطلب کند؟

ای کاش گوینده این سخن پرده از این راز پنهان برمی داشت!

مخالفت امام با خلافت ابو بکر بر او گران آمد و از اینکه علی (ع) بیعت او را نپذیرفته و با اجتماع مردم هماهنگی نکرده، سخت خشمناک و ناراحت بود.

باین جهت مأموران مراقبی بر خانه امام گماشت تا رفت و آمد مردم را کنترل کنند و خبرها را محرمانه باو برسانند و سیاست تهدید و ارعاب بنحو ممکن اجرا شود.