زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 125

حسن (ع) بعنوان ناظر در شوری حضور یافت، مشاوران سه روز تمام بمشورت پرداختند و نتیجه ای از مذاکرات خود نبردند.

(1) سرانجام پس از مشورتها و رازگوئیها، زبیر بطرفداری علی (ع) برخاست و طلحه خلافت عثمان را پذیرفت «34» و سعد وقاص پیرو نظر «عبد الرحمن» گردید و رأی عبد الرحمن بوصیت عمر، دارای امتیاز بود.

گردنها کشیده شد و در این ساعت حساس، همگی چشم به عبد الرحمن دوختند که آیا خلافت را خود می پذیرد و یا بدیگری وامیگذارد.

ولی معلوم شد که عبد الرحمن، خلافت را برای دیگری میخواهد (زیرا چون آگاه شد که امام (ع) حاضر بقبول شرایط او نیست) نگاهی به عثمان انداخت و فرمان زمامداری مردم را به او واگذارد.

امام (ع) باعضای شوری توجه کرد و فرمود این نخستین بار نیست که شما بر علیه ما متحد میشوید پس شکیبائی نیکوست و خدای یاور ماست. پس از جلسه انتخاب برخاست و گفت بزودی این کتاب بسته میشود. «35»

شورائی که خلیفه مقتول ترکیب آن را ریخت و اعضای حساب شده آن را برگزید تا بازهم حق از محورش دور گردد و در مسیر کج منافع اشراف اموی بغلطد، اثری زشت و ناپسند در روح امام (ع) باقی گذاشت و بازهم بناچار سکوت کرد.

امام (ع) چنین حالت تأسف باری را که بر او دست داد خود در

______________________________
(34)- الامامه و السیاسه. در تاریخ طبری است که طلحه در شوری نبوده و پس از حضور، رای شوری را پذیرفته است.
(35)- الامه و السیاسه.