زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 163

-1

2- بخشندگی امام

آن کس که کفی گشاده و دستی در بخشندگی بازدارد و شعار سخاوت روش او را زینت می بخشد، دوری از بخل به او خیری کثیر می بخشد و این صفت ممتاز دلیل اطمینان استوار او بخداست.

از پیامبر روایت شده که فرمود: سخاوت از ایمان است و نیز باین مقال افزوده که سخاوت و حسن خلق از صفات ارزنده ای است که خدای آنها را زنده و پایدار نگه میدارد.

بدون شک بخشندگی از برترین اخلاق و شریفترین صفات انسانی است، زیرا از قلبی پاک برمی خیزد و از فضائل نفسانی حکایت میکند.

و بدین جهت از صفات عالی اخلاقی است که به اشتیاق خیر و احسان صورت می پذیرد و از ریا و خودستائی و مدیحه سرائی بدور است.

تاریخ از بخشش افراد فراوانی حکایت دارد که بخشندگیهائی زیاد دارند و پولها و خانه ها و دهکده ها بمردم می بخشند، ولی میکوشند که بذل آنها، همه جا زبان بزبان گفته شود و نامشان بلند و حس- شهرت پرستی آنها ارضاء گردد و مسلم است چنین بخششی که آلوده به غرضهای شخصی و هدفهای نادرست شهرت پرستی باشد، از حقیقت فضیلت دور است و مانند حس جاه طلبی و عشق بمقام و سرپرستی غاصبانه مردم در شمار رذائل اخلاقی محسوب است نه فضائل.

مانند ریخت وپاشهای «معاویه» که بمنظور استواری مقام حکومت او انجام می گرفت و هرگز جنبه خیر و احسان و فضیلت نداشت.

چنین بخششی را نمیتوان سخاوت نامید، بلکه با اصالت بذل و جود مباینت دارد و

دامی است برای صید مردم و سپس قربانی کردن