زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 180

4- وقار و هیبت

(1) شخصیت ممتاز امام شایسته آن بود که چشمهای مردم را از هیبت خویش پر کند و هیمنه اش بر جانها چیره گردد، زیرا شخصیت پیامبر در وجود او تمثل و تجلی داشت و جلال و شکوه پیامبری در چهره اش نمایان بود چنانکه «واصل بن عطاء» «43» درباره وقار امام و شخصیت و جلالش میگوید: حسن (ع) چهره انبیاء و فروغ بزرگان داشت. «44»

«ابن زبیر» گفت: مادران فرزندی چون حسن در هیبت و بلندپایگی نزاده اند. «45»

شخصیتش آن قدر ممتاز بود که چون بر در خانه اش فرشی می انداختند و می نشست، عابران باحترام و تجلیل موقعیتش از رفتن بازمیماندند و در برابرش می نشستند بطوری که کوچه از انبوه جمعیت پر می شد و امام بناچار بخانه بازمی گشت. «46»

و از پدیدارهای بزرگی و پایگاه بلندش اینکه به همراه برادرش حسین (ع) پیاده بزیارت کعبه میرفت و اسبها را در برابرش یدک میکشیدند و او میخواست که راه کعبه مقصود را با پای خویشتن بپیماید و اخلاصی

______________________________
(43)- واصل بن عطاء بصری از متکلمان

بلیغ و سخنوران بزرگ است که از آراء متکلمان بزرگ کناره گرفت و فرقه معتزله بکوشش او قوام یافت. از تألیفات او: اصناف المرجئه، التوبه و معانی القرآن است.

در سنه هشتاد هجری در مدینه بدنیا آمد و بسال 131 در گذشت (لسان المیزان، جلد 6).

(44)- اعیان الشیعه، جلد 4.
(45)- تاریخ ابن کثیر.
(46)- اعلام الوری.