زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 205

(1) و شما را بر حذر میدارم از اینکه فریاد شیطان را بشنوید که دشمن آشکار شماست و از دوستان شیطان نباشید که خداوند درباره شان فرمود:

«وَ إِذْ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَکُمُ الْیَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَ إِنِّی جارٌ لَکُمْ فَلَمَّا تَراءَتِ الْفِئَتانِ نَکَصَ عَلی عَقِبَیْهِ وَ قالَ إِنِّی بَرِی ءٌ مِنْکُمْ إِنِّی أَری ما لا تَرَوْنَ».

یعنی شیطان رفتار آنها را بر ایشان زینت داد و گفت امروز هیچ کس بر شما پیروز نخواهد شد و من شما را پناه میدهم ولی چون آن گروهها نمودار شدند، شیطان به پیروان خود پشت کرد و گفت من از شما بیزارم و من چیزی را می بینم که شما نمی بینید.

آنگاه است که پشت ها را آماج نیزه ها و پیکرها را فرودگاه شمشیرها و تیرها و بنیانها را عرصه شکستها می سازید پس کسی که از پیش ایمان نیاورده، ایمانش باو سودی نمی بخشد و از کردارش خیری نمی بیند و خدا داناتر است.

روزی امام علی (ع) بیمار شد و بفرزندش حسن (ع) فرمود که با مردم نماز جمعه بگذارد.

حسن (ع) بر منبر رفت و خدای را ستود

و ثنا کرد آنگاه فرمود:

خداوند هر پیامبری را که برانگیخت برای او خاندان و قومی قرار داد. سوگند به آن کس که محمد (ص) را به حق برانگیخت هر کس حق ما اهل بیت را اندک شمرد، خداوند از میزان کردار خیرش کاست اگر چه گروهی بر ما چیره شدند و حکومت کردند ولی سرانجام کار بسود