زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 387

سایر مورخین هم که در بیان مطلب اختلاف دارند راه خطا رفته اند، زیرا توجه نکرده اند که خونخواهان امام و فرزندان آن حضرت از ارتکاب محرمات و محذورات شرعی بدورند و تربیت والای اسلامی آنها اجازه نمی دهد که محرمات دین مقدس اسلام را مرتکب شوند.

(1) در این هنگام، مقام خلافت بوجود حضرت حسن (ع) زینت یافت و پس از شهادت پدرش امیر المؤمنین، زمامداری مسلمین را بعهده گرفت ولی خلافت را در روزگاری بدست آورد که هیچ کس پیش از او با چنین وضعی مواجه نبود، زیرا جهان اسلامی در برابر خطر بزرگ «معاویه» قرار گرفته بود که با دروغ و تجاوز و حیله گری، کارش بالا گرفته و حکومتش استحکام یافته بود و شرش داشت

بهمه جا گسترش می یافت و هر کس که ایمانی ناتوان و قلبی تاریک و ضمیری سیاه داشت و از عقیده استوار دینی بر کنار بود به او پیوسته بود و کانونی از دروغ و فساد و نیرنگ هر روز وسیعتر و قوی تر شکل میگرفت.

باند کثیف و اوباش اموی با حرصی تمام بخریدن دین مردم میپرداختند و آنها را بقبول زمامداری معاویه میفریفتند و «معاویه» هم از بیت المال مسلمانان پولهای گزاف و قیمتهای گران برای خریدن دین مردمان می پرداخت و با تمام قوا میکوشید که زمامداری حسن (ع) را از پیش بردارد و برای رسیدن بمقام خلافت غاصبانه اسلامی به محو دین و کشتن حقیقت می پرداخت و از هیچ تباهی و نیرنگی بر کنار نبود.

بعلاوه خطرهای بزرگ دیگری در داخل منطقه خلافت امام چهره زشت خود را نشان میداد و چنگالهایش را به پیکره اجتماع اسلامی فرو میبرد که مهمترین آنها همان خطر خوارج بود، خطری که در میان سپاهیان