زندگانی حسن بن علی علیه السلام صفحه 87

بچنین حقیقتی تصریح کرد (1) و فرمود:

کسی که مردی را بزمامداری مردم انتخاب کند و از او بهتری هم در جامعه باشد به خدا و رسول و مؤمنان خیانت کرده است و سالمندی افرادی که فاقد فضیلت و ارزش و کفایتند هرگز اثری در زمینه اصیل زمامداری و فرمانروائی ندارد.

پیغمبر به کفایت و شایستگی این سردار جوان اشاره کرد و فرمود:

بخدا قسم پدرش- زید- شایسته فرماندهی سپاه بود و پس از او پسرش هم شایسته این مقام است.

«اسامه» با سپاهش از مدینه بیرون آمد و در «جرف» «13» چادر زد ولی زبان صحابه بانتقادهائی دردناک بازشد و بفرمان پیغمبر درباره فرماندهی «اسامه» اعتراض کردند و شرکت در چنین سپاهی بر آنها گران آمد.

(2) پیغمبر که سخنان اعتراض آمیز آنها را شنید، تب گدازنده ای که پیکرش را می گداخت فزونی یافت و او را دردسری شدید فرا گرفت، نه اندک، بلکه بسیار.

پیغمبر با چنین حالی پارچه ای بسرش پیچید و بمسجد آمد و دلش از اندوه و درد سرشار بود چون میدید بنیانی که با رنجی فراوان برای سعادت این مردم پی ریزی کرده، اکنون بسستی گرائیده است. پیغمبر بمنبر رفت

و چنین فرمود:

این چه حرفهائی است که از شما میشنوم و چه اعتراضی است که در باره فرماندهی «اسامه» دارید؟ شما بفرماندهی «زید» هم، چنین اعتراضی